Wystawy czasowe

We wstępie do swojej nowej przełomowej pracy pt. Radykalne oko prof. Andrzej Turowski wyznacza I wojnę światową jako kluczowe i formujące wydarzenie dla historii modernizmu, które też “ujawniło odrębne obszary męskiego i kobiecego doświadczenia”. Takie założenie bliskie jest wystawie Lwowianki, która jednak poszerza perspektywę “kryzysu i destrukcji” o traumatyczne wydarzenia związane z II wojną światową, znajdujące odbicie w indywidualnych doświadczeniach  lwowskich  artystek. Trwająca agresja Rosji przeciwko Ukrainie uaktualnia te bolesne przeżycia, wydawałoby się, że na zawsze zażegnane zgodnie z hasłem “Nigdy więcej”.

Atma, miejsce związane z kompozytorem Karolem Szymanowskim, przestrzeń, która jest przesiąknięta muzyką i nią rozbrzmiewa. Jednocześnie stanowi znakomite „tło” dla wspaniałych dzieł malarskich przełomu XIX i XX wieku, obrazujących piękny i bardzo wdzięczny motyw Przy fortepianie. Na wybranych do pokazu obrazach panuje przede wszystkim atmosfera skupienia i nastrój kontemplacji. Nic i nikt nie zakłóca kameralności i harmonii tych chwil, kiedy zaczyna rozbrzmiewać dźwięk. Ten niezwykły instrument, jakim jest fortepian, zachwyca nie tylko swoim eleganckim kształtem, ale całą gamą symbolicznych treści. Wzbudza różnorodne emocje, namiętności, reminiscencje, kreuje przestrzeń do rozmaitych interpretacji, ucieleśniala klasę i kulturę, często przywołuje nostalgię.

Przedsiębiorstwo Państwowe „Moda Polska” (1958–1998) dla wielu mieszkańców PRL-u było synonimem szyku i elegancji. Instytucja produkująca dobra luksusowe pozornie nie miała racji bytu w państwie komunistycznym, ale jej istnienie miało dowodzić, że nawet państwo bloku wschodniego może konkurować z krajami kapitalistycznymi w zakresie projektowania i produkcji mody. Wysokiej klasy wyroby „Mody Polskiej” były niedostępne dla większości społeczeństwa.