Obiekt dostępny dla niepełnosprawnych ruchowo Dostępny dla niepełnosprawnych wzrokowo Przewijak Kawiarnia Dostępny dla niepełnosprawnych słuchowo eye facebook facebookflickr flickr googleplus googleplusinstagram instagram pinterest pinterest searchsearchtwitter twitterwifi Zakaz fotografowania youtube youtube wheelchair Listgridheart LOGO kir Alert Alert Alert Alert Alert Alert Alert Alert Calendar Calendar Calendar
XIV - Dział

XIV - Dział "Zbrojownia"

XIV - Dział "Zbrojownia"

Zbrojownia Muzeum Czartoryskich, choć niewielka, należy do najcenniejszych w kraju. Większość jej zabytków pochodzi z pierwotnej kolekcji puławskiej, ze Świątyni Sybilli (założonej w 1801 r.) i z Domu Gotyckiego (z 1809 r.).

Księżna Izabela Czartoryska twórczyni tego pierwszego w Polsce muzeum o charakterze narodowym widziała w Świątyni Sybilli przede wszystkim panteon chwały wojennej Polaków i zdołała w niej zgromadzić broń królów i hetmanów oraz trofea wojenne. Symboliczne znaki wodzów, buławy i buzdygany, szable, zabytkową broń, otrzymała od skoligaconych i zaprzyjaźnionych rodzin arystokratycznych - Lubomirskich, Potockich, Radziwiłłów, Sapiehów, Zamoyskich. Pozyskała też pamiątki po królach ze skarbca koronnego na Wawelu . Ze skarbca Sieniawskich przeniosła do Świątyni znaczną część trofeów tureckich wziętych pod Wiedniem roku 1683.

W Puławach głęboko zaangażowanych w sprawy polityczne rozumiano także doniosłość i przełomowość epoki. W zbiorach księżnej znalazły się także pamiątki i militaria jej współczesne, gdyż przyjaźnią darzyła Tadeusza Kościuszkę, księcia Józefa Poniatowskiego i całe grono oficerów napoleońskich, którzy wzbogacali jej zbiory swoimi darowiznami.

W Domu Gotyckim, zgromadzono pamiątki po sławnych osobistościach historii powszechnej, po cesarzach, królach, książętach , bohaterach wojen. Izabela Czartoryska osobiście pozyskała kilka obiektów z arsenału cesarskiego w Wiedniu. Zaprzyjaźniony z nią kustosz zbrojowni i skarbca Orderu Złotego Runa, Beydaels da Zittaert, przesłał do Puław grupę obiektów z arsenału brukselskiego.

Już po roku 1876, po przeniesieniu kolekcji muzealnej i biblioteki do Krakowa, dział wzbogacił się kilkoma legatami, m.in. Eligiusza Suchodolskiego i zakupami części kolekcji Tadeusza Zielińskiego z Kielc i Karola Rogawskiego z Ołpin, a po II wojnie światowej kilkoma legatami m.in. Sapiehów.

Szczęśliwie, stosunkowo niewiele obiektów utracono w okresie II wojny światowej .

Zbiory te w większości są unikatami o niezaprzeczalnej autentyczności, ogromnej wartości historycznej, artystycznej i emocjonalnej. Obecnie Dział uważać należy za zamknięty.

Opracowanie: Tomasz Kusion



Kontynuując przeglądanie tej strony, akceptujesz pliki cookies. Więcej na ten temat możesz dowiedzieć się w naszej Polityce Prywatności
Akceptuję