Prawie oryginały. Galwanoplastyczne kopie dzieł rzemiosła artystycznego

Terminem „galwanoplastyka” określa się formowanie przedmiotów metodami elektrolitycznego wytwarzania powłok metalicznych. Technika ta umożliwiła masową produkcję kopii dzieł dawnych mistrzów oraz powielanie kreacji XIX-wiecznych artystów metodą fabryczną. Dzięki galwanoplastyce możliwe było tworzenie edukacyjnych kolekcji przez muzea przemysłowe oraz uniwersyteckie gabinety historii sztuki.

Taki też charakter ma zbiór kopii galwanoplastycznych zgromadzony w krakowskim Muzeum Techniczno-Przemysłowym, który po likwidacji tej instytucji w 1950 roku trafił do Muzeum Narodowego w Krakowie. Na zbiór, którego część obecnie jest prezentowana, składają się kopie zabytków i dzieła wykonane przez Karla (Carla) Haasa w Wiedniu i N. Klucarica w Strasburgu oraz angielską firmę Elkington & Co.

kuratorka: Monika Paś