Podróże dalekie i bliskie Mistrza Matejki

Zapraszamy do wyremontowanego Domu Jana Matejki, oddziału Muzeum Narodowego w Krakowie przy ul. Floriańskiej 41, na nową wystawę czasową.

Jan Matejko (1838-1893) już w okresie młodzieńczym odbywał modne „podróże archeologiczne i malownicze”, zawiązane z romantycznym pojmowaniem krajobrazu oraz przeszłości. Zapoczątkowały one u artysty zwyczaj odwiedzania wielu miejsc, najczęściej tematycznie związanych z zamierzeniami malarskimi. Wkrótce po zakończeniu nauki w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych w grudniu 1858 odbył pierwszą podróż w Tatry, gdzie odwiedził Zakopane, Dolinę Kościeliską a nawet dotarł do Morskiego Oka.

Będąc dojrzałym artystą nie jeden raz towarzyszył swoim obrazom w ich tryumfalnych podróżach po Europie. Pierwsza z nich, do Paryża związana była z otrzymaniem przez malarza złotego medalu za obraz „Kazanie Skargi”.

Wrażenia z licznych podróży pozostawił w listach i szkicach oraz świadczących o wielkim poczuciu humoru karykaturach ilustrujących epizody wyjazdów do Pesztu, Pragi, Lwowa, Koryznówki czy Wiśnicza. Często w wykonanych przez niego rysunkach odnajdujemy galicyjskie miasteczka i leżące opodal opuszczone zamki. W 1876 r. nabył majątek wraz z dworem w Krzesławicach, gdzie udawał się z rodziną  na odpoczynek.

Na zaproszenie kuzyna odbył niezwykłą podróż na Bliski Wschód. Artysta 20 września 1877 r. w towarzystwie żony i córki Heleny pojechał przez Częstochowę do Warszawy, a następnie udał się na pola Grunwaldu. Zwiedzali Toruń, Gdańsk i Malbork. Podróż do Włoch, którą odbył z żoną i kontynuował do początków roku 1879 była spełnieniem jego marzeń. Państwo Matejkowie odwiedzili Triest, Wenecję, Padwę, Bolonię, Florencję, Rzym, Neapol i Mediolan. Artysta zwiedzał nie tylko zabytki architektury, ale też skarbce uniwersyteckie, biblioteki i antykwariaty.