Obiekt dostępny dla niepełnosprawnych ruchowo Dostępny dla niepełnosprawnych wzrokowo Przewijak Kawiarnia Dostępny dla niepełnosprawnych słuchowo eye facebook facebookflickr flickr googleplus googleplusinstagram instagram pinterest pinterest searchsearchtwitter twitterwifi Zakaz fotografowania youtube youtube wheelchair Listgridheart kir Alert Alert Alert Alert Alert Alert Alert Alert Calendar Calendar Calendar Logo

Sztuka wczesnochrześcijańska

Sztuka wczesnochrześcijańska

Pałac Biskupa Erazma Ciołka

ul. Kanonicza 17, 31-002 Kraków
08.11.2017
środa
18:00
wstęp wolny

Sztuka wczesnochrześcijańska

W dwóch pierwszych wiekach chrześcijaństwa w Kościele nie było miejsca dla dzieł sztuki. Pojawiły się one dopiero około roku 200, ale ich związek z tradycją pogańską był jeszcze tak silny, że współczesnym badaczom często trudno jest dokonać jednoznacznej kwalifikacji.
Różnice między sztuką wyrażającą tożsamość religijną pierwszych chrześcijan a tą, mającą zaspokoić potrzeby wyznawców innych religii, dotyczyły wyłącznie tematyki. Pod względem formy zjawiska te nakładają się i zazębiają bardzo mocno. Z czasem powoli wykształciło się jednak odrębne oblicze sztuki wczesnochrześcijańskiej, w czym rolę decydującą odegrał edykt mediolański w roku 313.

W sztuce Kościoła po tym wydarzeniu coraz silniejszy i czytelniejszy stawał się czynnik wschodni, przejawiający się w spirytualizacji i odrealnieniu form. Jest to najlepiej widoczne w sposobie przedstawiania Chrystusa, który w wieku IV przestał być ukazywany jako krótkowłosy młodzieniec bez zarostu, a stał się długowłosym mężem w sile wieku o smagłej cerze i ciemnym zaroście. Zmiana pryncypiów w obrazowaniu tematów wiązała się najściślej z dydaktyczną rolą dzieł sztuki, co było warunkiem ich dopuszczenia do kultu. W ciągu pierwszych wieków rozwoju sztuka chrześcijańska przeszła gruntowną metamorfozę, odchodząc ostatecznie od rzymskiej tradycji naśladowania natury. Kierunek ku średniowieczu wyznaczyła nauka Kościoła i wprzęgnięcie estetyki w służbę działalności katechetycznej.

Prowadzenie: dr hab. Marek Walczak – wykładowca Instytutu Historii Sztuki UJ. Jego specjalizacją jest europejska sztuka gotycka, ze szczególnym uwzględnieniem sztuki doby Piastów i Jagiellonów w Krakowie. Innym przedmiotem jego badań jest ikonografia chrześcijańska, przede wszystkim hagiograficzna, oraz wizerunki hierarchów kościelnych. Członek Komisji Historii Sztuki Polskiej Akademii Umiejętności, autor i redaktor licznych publikacji.
Kontynuując przeglądanie tej strony, akceptujesz pliki cookies. Więcej na ten temat możesz dowiedzieć się w naszej Polityce Prywatności
Akceptuję