Obiekt dostępny dla niepełnosprawnych ruchowo Dostępny dla niepełnosprawnych wzrokowo Przewijak Kawiarnia Dostępny dla niepełnosprawnych słuchowo eye facebook facebookflickr flickr googleplus googleplusinstagram instagram pinterest pinterest searchsearchtwitter twitterwifi Zakaz fotografowania youtube youtube wheelchair Listgridheart kir Alert Alert Alert Alert Alert Alert Alert Alert Calendar Calendar Calendar Logo
Problem z tzw. kanonem ikony i teologią ikony
Cykl: Ikona inaczej - wykłady

Problem z tzw. kanonem ikony i teologią ikony

Lewa część rzędu Proroków z ikonostasu, XVIII w., MNK

Cykl: Ikona inaczej - wykłady
Problem z tzw. kanonem ikony i teologią ikony

Gmach Główny

al. 3 Maja 1, 30-062 Kraków
28.11.2019
czwartek
18:00
wstęp wolny
Ktokolwiek zetknął się z ikoną najprawdopodobniej zetknął się również z pojęciem „kanon”, a może również z określeniem „teologia ikony” w znaczeniu metody badawczej, tj. określonego sposobu analizy ikon. Kanon ikony często pojmowany jest jako zbiór zamknięty, nietknięty przez czas. Wówczas przez kanon rozumie się ściśle określone wartości stylowe i ikonograficzne – takie, a nie inne. Czy tak definiowany kanon faktycznie musi być jedynym kluczem do interpretacji ikon zarówno bizantyńskich, jak i późniejszych?
Zapraszam na kolejny wykład historyka sztuki z cyklu poszerzającego skojarzenia z malarstwem Cerkwi.

O cyklu:

Pomyśl teraz o ikonie. Tak, tej bizantyńskiej i tej późniejszej też. Zamknij oczy… Co widzisz? Założę się, że obraz malowany na desce. Koniecznie na desce. Najlepiej w technice temperowej. I dużo złota. Zwłaszcza tło całe skąpane musi być w złocie. I Chrystusa, i Marię, i świętych pewnie widzisz. Wszyscy w ujęciu na wprost. Sztywno. Sztywne są też szaty. Nie ma modelunku światłocieniowego. A trójwymiarowości to już na pewno nie ma. „Ale tak ma być!” – jakiś przemądrzały głos szepcze Ci w głowie – „Tak nakazuje przecież prastary kanon ikony!”. A poza tym ikonę się pisze, a nie maluje, prawda? A może warto inaczej?

Prowadzenie:
Dr Magdalena Ludera – historyk sztuki, magisterium (2008) i doktorat (2014) obronione w Instytucie Historii Sztuki UJ, pracownik naukowy MNK, autor publikacji z zakresu sztuki późnonowożytnej i postbizantyńskiej, w tym książki Gabriel Sławiński – późnobarokowy malarz w służbie Kościoła i Cerkwi. Prowadziła zajęcia dydaktyczne na krakowskich i katowickich uczelniach, a także lekcje i warsztaty na temat sztuki od XII do XXI wieku jako wieloletni współpracownik Sekcji Edukacji MNK. Jej zainteresowania ogniskują się wokół późnonowożytnego malarstwa i grafiki Europy Środkowej, a także nowożytnego i nowoczesnego malarstwa Cerkwi oraz metodologii jego badań.

magdalenaludera.pl

Słowa kluczowe: Ikona
Kontynuując przeglądanie tej strony, akceptujesz pliki cookies. Więcej na ten temat możesz dowiedzieć się w naszej Polityce Prywatności
Akceptuję