Obraz przedstawia starszego mężczyznę spowiadającego się przy drewnianym konfesjonale. W konfesjonale znajduje się figura Jezusa wykonana z drewna. Scena rozgrywa się na otwartej przestrzeni, pośrodku pola, podczas słonecznego dnia. Kolorystyka jest jasna. Dominują zielenie, żółcie, brązy i błękity.

Spowiadający się mężczyzna oraz konfesjonał z podobizną Jezusa znajdują się na pierwszym planie, w centrum obrazu. Mężczyzna znajduje się po lewej stronie, a konfesjonał po prawej. Mężczyzna odwrócony jest do odbiorcy prawym bokiem, klęczy na  oba kolana i jest delikatnie pochylony do przodu. Klęczy na brązowej kurtce rozłożonej na trawie. Widzimy tylko prawy profil jego twarzy. Dłonie oparte ma pod głową o konfesjonał. Mężczyzna ma krótkie czarne włosy łysiejące na środku głowy. Cera ma żółtawy odcień, z rumieńcami na policzkach. Nos jest zaczerwieniony. Czoło mężczyzny wypełniają zmarszczki. Brwi są czarne, a oczy ciemne, ze wzrokiem skierowanym do dołu. Nos jest prosty, a wokół niego ciągną się zmarszczki. Usta są całkowicie zasłonięte przez ciemne włosy i brodę. Broda na końcach ma siwe włosy. Mężczyzna ubrany jest w niebieską, podniszczoną koszulową kurtkę. Na łokciach znajdują się łaty wykonane z niebieskiego, ciemniejszego materiału. Spod kurtki wystaje fragment białej koszuli. Mężczyzna nosi ciemnobrązowe spodnie. Jego stopy są nagie, przybrudzone.

Drewniany konfesjonał znajduje się po prawej stronie. Konfesjonał przypomina przydrożną kapliczkę. Jego konstrukcja jest prosta: siedzisko otoczone belkami z trójkątnym zadaszeniem. Przednia ściana sięga mniej więcej połowy wysokości całego konfesjonału, pozostawiając górną przestrzeń pustą. Widzimy przez nią drewnianą figurę Jezusa. Konfesjonał jest podniszczony. Zadaszenie składa się tylko z prawej części i jest złożone z jednej  deski. Drewniana figura Jezusa siedzi w konfesjonale na wprost odbiorcy. Głowa oparta jest o lewą ścianę i zwrócona w stronę mężczyzny. Ma długie proste włosy, a na nich czarną przepaskę naśladującą koronę cierniową. Twarz jest pociągła, z licznymi ranami. Odzwierciedla strukturę rzeźbionego drewna. Brwi są proste, podobnie jak nos. Oczy są ciemne, skierowane na mężczyznę. Figura ma jasne wąsy oraz brodę. Prawą rękę opiera o prawy policzek. Tors Jezusa jest nagi. Na dole, między deskami, dostrzec można fragment nóg Jezusa. 

Scena rozgrywa się pośrodku pola na rozległej trawie. Na trawie rosną polne kwiaty, gdzieniegdzie latają motyle. W oddali ciągną się pola oraz pojedyncze drzewa i krzewy. Niebo jest jasne i bezchmurne. 

Spowiedź to pierwszy obraz Vlastimila Hofmana o tematyce ludowo-religijnej, która w dalszej twórczości artysty nabrała dominującego znaczenia. Uczeń Jacka Malczewskiego posługuje się tu językiem symbolu i alegorii, zachowując jednocześnie realistyczną formę przedstawienia. Dzieło ukazuje klęczącego chłopa przed zniszczoną kapliczką pełniącą funkcję konfesjonału, w której rolę spowiednika przejmuje rzeźbiona figura Chrystusa Frasobliwego, co sugeruje wizję powstałą w sferze wewnętrznego przeżycia religijnego. Dzieło stanowi metaforę ludowej pobożności i utożsamienia sacrum z jego materialnym wizerunkiem.

Audiodeskrypcja: Emilia Szymańska
Konsultacja: Adrian Wyka
Konsultacja merytoryczna: Irena Buchenfeld