Pionowa praca przedstawia czterech młodych mężczyzn. Ubrani są w stroje góralskie. Stoją na ukwieconej łące podczas słonecznego dnia. Dominują odcienie bieli, brązu i zieleni.

Na pierwszym planie, w centrum kompozycji, znajduje się pierwszy z mężczyzn. Stoi przodem do odbiorcy, ujęty do bioder. Zajmuje całą szerokość obrazu i dwie trzecie wysokości. Na głowie nosi kłobuk, czyli czarny filcowy kapelusz góralski z rondem. Jego włosy są bardzo krótkie i jasne, widoczne tylko po bokach głowy. Głowa jest uniesiona delikatnie do góry. Czoło jest szerokie, a twarz szczupła i podłużna. Brwi mają kolor ciemnego blondu. Jasnoniebieskie oczy skierowane są ku górze. Nos jest długi i smukły, a usta cienkie i zamknięte.

Mężczyzna ubrany jest w białą koszulę z długimi rękawami. Na koszulę nałożony ma szeroki pas, który sięga od piersi do bioder. Pas jest ciemnobrązowy. Na samym środku pasa znajdują się trzy klamry. Są ułożone pionowo, jedna nad drugą. Nad klamrami znajduje się prostokątny element dekoracyjny. Ma tę samą długość, co znajdujące się poniżej klamry. Na dekorację tego prostokąta składają się małe okrągłe elementy w kolorach złota i srebra. Ułożone są regularnie: większe koła w dwóch poziomych rzędach. Przestrzeń pomiędzy nimi wypełniają mniejsze kółka.

Spod koszuli widoczny jest fragment spodni. Są białe, ozdobione naszytymi aplikacjami w pionowe paski o granatowo-fioletowym kolorze.

Mężczyzna trzyma w prawej ręce kosę, którą opiera o prawe ramię. Ręka jest zgięta, a kosa wychodzi poza kadr obrazu. Lewą rękę mężczyzna opiera o lewe biodro. Wizerunek mężczyzny jest dopracowany i szczegółowy.

W tle, na drugim planie, przodem do odbiorcy, stoi trzech mężczyzn. Ich sylwetki, głównie w okolicach nóg, są częściowo zakryte przez mężczyznę z pierwszego planu. Ich twarze zostały potraktowane z mniejszą dbałością o szczegóły. Pierwszy z mężczyzn stoi po prawej stronie obrazu. Lewa strona jego sylwetki częściowo wychodzi poza pionową krawędź obrazu. Mężczyzna jest delikatnie zwrócony w lewą stronę. Na głowie nosi czarny kłobuk, spod którego wystają ciemne pasma włosów opadające na czoło. Mężczyzna ma smukłą twarz. Jego brwi są ciemne, podobnie jak oczy. Nos jest krótki, z delikatnym garbem. Wąskie usta są zamknięte. Mężczyzna nosi białą koszulę, a na niej serdak. Serdak to kamizelka z owczej skóry obszyta futrem. Kamizelka jest jasnoczerwona, z pionowym pasem w odcieniu zieleni biegnącym wzdłuż wewnętrznej krawędzi. W prawej ręce trzyma kosę, którą opiera o prawe ramię. Kosa wychodzi poza pionową krawędź obrazu. Mężczyzna nosi długie białe spodnie o szerokiej nogawce, które zakrywają jego stopy.

Kolejny mężczyzna znajduje się po lewej stronie obrazu, nieznacznie wychodząc poza jego kadr. Na podłużnej, owalnej głowie nosi czarny kłobuk. Brwi są cienkie, naszkicowane dwoma liniami. Oczy są duże i jasne, bez zaznaczonych źrenic. Nos jest smukły, a usta wąskie i zamknięte. Mężczyzna ubrany jest w białą koszulę z długimi rękawami, na którą nałożony ma serdak. Krawędzie serdaka obszyte zostały ciemnym futrem. Widoczny jest tylko mały fragment serdaka na prawym barku. Znajdują się na nim zielono-czerwone wzory. Na lewym barku mężczyzna nałożoną ma białą cuchę. Cucha to rodzaj poncza lub płaszcza noszonego przez górali. Na ramieniu cuchy znajduje się wyhaftowany czerwony kwiat. Pod cuchą mężczyzna nosi kamizelkę w odcieniu jasnej zieleni. Widoczny jest mały fragment spodni mężczyzny, są wielobarwne, o niejednorodnym wzorze. Mężczyzna trzyma w lewej ręce kosę, którą opiera o lewy bark. Kosa sięga poza górną krawędź obrazu, pozostawiając w zasięgu wzroku tylko drewniany uchwyt.

Za nimi, po prawej stronie, stoi ostatni z mężczyzn. Zwrócony jest delikatnie w lewą stronę. Na głowie ma czarny kłobuk, który zakrywa całkowicie jego włosy. Na szczupłej twarzy znajdują się jasne brwi i oczy. Nos jest wąski, a usta zamknięte. Wzrok mężczyzny skupiony jest na punkcie znajdującym się u góry po lewej stronie. Mężczyzna ubrany jest w białą koszulę. Jego ręce są zasłonięte przez postaci stojące przed nim. Obok głowy, po prawej stronie, widać fragment uchwytu od kosy, którą trzyma w lewej ręce.

Przestrzeń za mężczyznami wypełnia zielona trawa, na której rosną małe, żółte kwiaty.

Każdy z bohaterów uczestniczy w scenie niejako osobno, oddzieleni spojrzeniami zwróconymi w różnych kierunkach. Postacie dzielą ze sobą przestrzeń, ale są wyalienowane, skupione na własnych doświadczeniach.

Przestrzeń na rysunku jest zaburzona. Podłoże, na którym znajdują się postacie, nie posiada głębi. Wypełnia całe tło sceny, nie pozostawiając miejsca dla linii horyzontu czy zaakcentowania dalszego planu. Ziemia zdaje się dotykać ich pleców. Sylwetki górali zostały wyniesione ponad potoczność, poddane sakralizacji.

Źródło: Tekst Urszuli Makowskiej nt. obrazu Kosiarze.

Audiodeskrypcja: Emilia Szymańska
Konsultacja: Adrian Wyka
Konsultacja merytoryczna: Irena Buchenfeld