Zmarł Profesor Wojciech Suchocki
Zmarł Profesor Wojciech Suchocki
Profesor Wojciech Suchocki (1951-2026) był wybitnym polskim historykiem sztuki i muzeologiem. W latach 2000-2018 sprawował funkcję dyrektora Muzeum Narodowego w Poznaniu. Był wielce zasłużonym dla polskiej historii sztuki naukowcem związanym z poznańskim Instytutem Historii Sztuki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. W swoich publikacjach podejmował m.in. takie zagadnienia teoretyczne i historyczne jak semiotyka architektury, geografia artystyczna, związki międzyobrazowe, hermeneutyka obrazu, myśl Waltera Benjamina i Martina Heideggera, interpretacje dzieł Piotra Michałowskiego, Wassilego Kandinsky’ego, Eugène’a Delacroix, Artemisii Gentileschi, Artura Nacht-Samborskiego, Marii Jaremy, Andrzeja Kurzawskiego, Jana Matejki, polskich symbolistów.
W latach 2000–2018, pełniąc funkcję dyrektora Muzeum Narodowego w Poznaniu, zrealizował wiele ważnych dla rozwoju tej instytucji projektów, m.in. rewitalizację zespołu pałacowego w Rogalinie oraz rozbudowę, remont i stworzenie nowej ekspozycji w Muzeum Sztuk Użytkowych na Wzgórzu Przemysła. Należy też zaznaczyć, iż pod dyrekcją prof. Wojciecha Suchockiego Muzeum przygotowało ponad 280 wystaw, a wiele z nich zostało nagrodzonych w prestiżowym konkursie Wydarzenie Muzealne Roku „Sybilla”, organizowanym przez Narodowy Instytut Muzeów, w tym Grand Prix w 2005 za katalog zbiorów Galeria Atanazego Raczyńskiego. Profesor Wojciech Suchocki był członkiem licznych rad i stowarzyszeń związanych z historią sztuki i muzealnictwem, m.in. pełnił funkcję Przewodniczącego Rady Programowej Narodowego Instytutu Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów, był działaczem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk i Międzynarodowej Rady Muzeów (ICOM).
Czas jego dyrektorskiej kadencji stanowił ważny rozdział we współpracy naszych instytucji. Nasze Muzea przygotowały wspólnie wystawę poświęconą twórczości Gustawa Gwozdeckiego (odsłona krakowska sierpień-październik 2003) oraz monograficzną wystawę Jana Spychalskiego (kwiecień – maj 2005), której kuratorką była Agnieszka Ławniczakowa, kustosz z Muzeum Narodowego w Poznaniu. Z inspiracji Profesora w Arsenale Książąt Czartoryskich zorganizowano wystawę poznańskiego artysty Andrzeja Okińczyca (wystawa Andrzej Okińczyc. Portrety, listopad 2006 – styczeń 2007). Profesor Suchocki zasiadał w komitecie naukowym rocznika „Rozprawy Muzeum Narodowego w Krakowie”. Był uczestnikiem debat kulturalnych, wydarzeń artystycznych i wernisaży organizowanych w naszym Muzeum, które regularnie odwiedzał.
Wśród jego uczniów znalazła się także kustosz Anna Budzałek z Działu Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Krakowie, która podkreśla, że „dla całej rzeszy studentów przez wiele dekad pozostawał przede wszystkim mądrym i nad wyraz wyrozumiałym wykładowcą, umiejącym ciekawie i zajmująco wciągać słuchaczy w arkana sztuki. Zawsze miał czas, by wysłuchać, zrozumieć i wesprzeć swoich podopiecznych. Profesor nigdy publicznie nie zawstydzał i nie krytykował. Zawsze był cierpliwy i uważny, ale nigdy stronniczy. Ciekawy tego, co ma się do powiedzenia i wsłuchujący się w argumenty, przy tym pozostający lekko zdystansowanym. Najbardziej charakterystyczny był u Profesora, ten rodzaj zadumy i spokoju, który z niego emanował oraz dyskretny, ciepły uśmiech i łagodne, pełne dobroci spojrzenie, co zostało uwiecznione na wielu zdjęciach”.
Pozostanie zapamiętany jako wielki przyjaciel Muzeum Narodowego w Krakowie, zawsze życzliwy wspólnym inicjatywom i wspierający naszą muzealniczą działalność.
Wyrazy współczucia składamy na ręce Rodziny i Bliskich Pana Profesora,
Dyrekcja i Pracownicy Muzeum Narodowego w Krakowie
Czas jego dyrektorskiej kadencji stanowił ważny rozdział we współpracy naszych instytucji. Nasze Muzea przygotowały wspólnie wystawę poświęconą twórczości Gustawa Gwozdeckiego (odsłona krakowska sierpień-październik 2003) oraz monograficzną wystawę Jana Spychalskiego (kwiecień – maj 2005), której kuratorką była Agnieszka Ławniczakowa, kustosz z Muzeum Narodowego w Poznaniu. Z inspiracji Profesora w Arsenale Książąt Czartoryskich zorganizowano wystawę poznańskiego artysty Andrzeja Okińczyca (wystawa Andrzej Okińczyc. Portrety, listopad 2006 – styczeń 2007). Profesor Suchocki zasiadał w komitecie naukowym rocznika „Rozprawy Muzeum Narodowego w Krakowie”. Był uczestnikiem debat kulturalnych, wydarzeń artystycznych i wernisaży organizowanych w naszym Muzeum, które regularnie odwiedzał.
Wśród jego uczniów znalazła się także kustosz Anna Budzałek z Działu Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Krakowie, która podkreśla, że „dla całej rzeszy studentów przez wiele dekad pozostawał przede wszystkim mądrym i nad wyraz wyrozumiałym wykładowcą, umiejącym ciekawie i zajmująco wciągać słuchaczy w arkana sztuki. Zawsze miał czas, by wysłuchać, zrozumieć i wesprzeć swoich podopiecznych. Profesor nigdy publicznie nie zawstydzał i nie krytykował. Zawsze był cierpliwy i uważny, ale nigdy stronniczy. Ciekawy tego, co ma się do powiedzenia i wsłuchujący się w argumenty, przy tym pozostający lekko zdystansowanym. Najbardziej charakterystyczny był u Profesora, ten rodzaj zadumy i spokoju, który z niego emanował oraz dyskretny, ciepły uśmiech i łagodne, pełne dobroci spojrzenie, co zostało uwiecznione na wielu zdjęciach”.
Pozostanie zapamiętany jako wielki przyjaciel Muzeum Narodowego w Krakowie, zawsze życzliwy wspólnym inicjatywom i wspierający naszą muzealniczą działalność.
Wyrazy współczucia składamy na ręce Rodziny i Bliskich Pana Profesora,
Dyrekcja i Pracownicy Muzeum Narodowego w Krakowie