Stanisław Kamocki, Dwór w Modlnicy zimą, 1905; olej, płótno; MNK; fot. Pracownia Fotograficzna MNK
Cykl: Z Pegazem w tle - wykłady Modlnica bajecznie kolorowa
„Bajecznie kolorową" wsią podkrakowską były nie tylko Bronowice. Taka topografia utrwalona w zbiorowej świadomości za sprawą Tetmajera, Rydla i Wyspiańskiego, domaga się rozszerzenia o inne tereny wokół Krakowa, w tym leżącą zaledwie kilka kilometrów na północ, Modlnicę.
Wieś ta, na kilka dziesięcioleci przed Bronowicami, była kolebką myśli etnograficznej i fascynacji ludowością, za sprawą badań jej właścicieli – rodziny Konopków, jak też mieszkającego w ich dworze Oskara Kolberga. To Kolberg jako jeden z pierwszych rozpropagował piękny strój i obyczajowość włościan modlnickich, aranżując sesje fotograficzne w krakowskim atelier Rzewuskiego. Atmosfera, dworu w Modlnicy, ściągała również wielu artystów. Zjeżdżali tam tacy malarze jak Grottger, Streitt, Eljasz-Radzikowski, Kozakiewicz czy Rybkowski. Dzięki nim strój modlnicki, jak i architektura wsi wraz z kościołem, weszły do zasobu motywów powielanych również poza granicami Polski, w środowisku monachijskim.
W okresie Młodej Polski, Modlnica i Bronowice goszczą tych samych artystów. Tetmajer na zamówienie Adama Konopki wykonuje polichromię do modlnickiego kościoła, którego forma, stała się prototypem Szopki dla kabaretu Zielony Balonik. W Modlnicy malowali również uczniowie szkoły pejzażowej Jana Stanisławskiego.
O tej równoległej z Bronowicami aktywności kulturotwórczej Modlnicy, opowie potomek właścicieli wsi, Stanisław Nowina Konopka, autor monografii kościoła św. Wojciecha w Modlnicy i kilku innych opracowań związanych z historią rodziny.
Co interesujące, w domu Mehoffera zostały zdeponowane w czasie wojny archiwa Nowina Konopków z Modlnicy, skąd po latach trafiły na Wawel.
Stanisław Nowina Konopka (ur. 1999) jest młodym historykiem sztuki kształcącym się na Uniwersytecie Papieskim im. Jana Pawła II w Krakowie. Jako pierwsze ukończył studia magisterskie na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie na kierunku Ekonomia. W 2021 roku ukazała się książka jego autorstwa będąca monografią drewnianego XVI wiecznego kościoła w Modlnicy wydana przez wydawnictwo Astraia. Kilkakrotnie brał udział jako prelegent w cyklu spotkań organizowanych przez Fundację Kulturalny Szlak. W 2023 uczestniczył w międzynarodowej konferencji organizowanej przez Archiwum Nauki PAN i PAU oraz Instytut Historii UJ poświęconej tematyce podróży edukacyjnych Polaków do Włoch. Jest współautorem historycznego opracowania parafii, kościoła i dworu w Mogilanach. W 2025 roku uzyskał dyplom z historii sztuki, pisząc pracę o staropolskich opisach Konstantynopola. Jego zainteresowania ogniskują się wokół sztuki polskiej przełomu XIX i XX w.
W okresie Młodej Polski, Modlnica i Bronowice goszczą tych samych artystów. Tetmajer na zamówienie Adama Konopki wykonuje polichromię do modlnickiego kościoła, którego forma, stała się prototypem Szopki dla kabaretu Zielony Balonik. W Modlnicy malowali również uczniowie szkoły pejzażowej Jana Stanisławskiego.
O tej równoległej z Bronowicami aktywności kulturotwórczej Modlnicy, opowie potomek właścicieli wsi, Stanisław Nowina Konopka, autor monografii kościoła św. Wojciecha w Modlnicy i kilku innych opracowań związanych z historią rodziny.
Co interesujące, w domu Mehoffera zostały zdeponowane w czasie wojny archiwa Nowina Konopków z Modlnicy, skąd po latach trafiły na Wawel.
Stanisław Nowina Konopka (ur. 1999) jest młodym historykiem sztuki kształcącym się na Uniwersytecie Papieskim im. Jana Pawła II w Krakowie. Jako pierwsze ukończył studia magisterskie na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie na kierunku Ekonomia. W 2021 roku ukazała się książka jego autorstwa będąca monografią drewnianego XVI wiecznego kościoła w Modlnicy wydana przez wydawnictwo Astraia. Kilkakrotnie brał udział jako prelegent w cyklu spotkań organizowanych przez Fundację Kulturalny Szlak. W 2023 uczestniczył w międzynarodowej konferencji organizowanej przez Archiwum Nauki PAN i PAU oraz Instytut Historii UJ poświęconej tematyce podróży edukacyjnych Polaków do Włoch. Jest współautorem historycznego opracowania parafii, kościoła i dworu w Mogilanach. W 2025 roku uzyskał dyplom z historii sztuki, pisząc pracę o staropolskich opisach Konstantynopola. Jego zainteresowania ogniskują się wokół sztuki polskiej przełomu XIX i XX w.
