Witold Wojtkiewicz, Krucjata dziecięca, 1905, olej, płótno
Witold Wojtkiewicz, Krucjata dziecięca, 1905, olej, płótno
Tytuł: Krucjata dziecięca
Autor: Witold Wojtkiewicz
Data powstania: 1905 rok
Rodzaj: obraz
Technika: farba olejna na płótnie
Wymiary: wysokość: 90,5 cm, szerokość: 90,5 cm; z ramą: wysokość: 109 cm, szerokość: 108 cm, grubość: 7 cm
Autor: Witold Wojtkiewicz
Data powstania: 1905 rok
Rodzaj: obraz
Technika: farba olejna na płótnie
Wymiary: wysokość: 90,5 cm, szerokość: 90,5 cm; z ramą: wysokość: 109 cm, szerokość: 108 cm, grubość: 7 cm
Obraz przedstawia grupę kroczących w lewą stronę dzieci na otwartej przestrzeni. Dzieci są odwrócone do widza lewymi bokami. Kolorystyka jest przygaszona, dominują odcienie brązu i szarości. Najjaśniejszym elementem obrazu jest linia horyzontu. Całość jest rozmyta, bez zaakcentowanych szczegółów. Obraz tworzą duże plamy barw.
Na pierwszym planie znajdują się dzieci idące w dwóch szeregach. Po lewej stronie znajduje się dwoje dzieci. Pierwsze, prawdopodobnie chłopiec, ma krótkie blond włosy. Jego jasna twarz jest rozmyta, bez żadnych szczegółów. Chłopiec dotyka twarzy prawą ręką. Lewą rękę opuszczoną ma wzdłuż ciała. Ubrany jest w długą, brązową szatę długą do kostek. Spod szaty wystają nagie stopy. Prawa stopa wysunięta jest do tyłu.
Obok chłopca, po jego prawej stronie, stoi kolejna dziecięca postać. Jej włosy są krótkie lub upięte do góry. Kolor włosów zlewa się z odcieniem skóry: jest to czerwień wymieszana z brązem, o delikatnych złotych przebłyskach na twarzy. Twarz pozbawiona jest innych szczegółów. Dziecko ubrane jest w długą, brązową szatę. Sylwetka dziecka jest częściowo zasłonięta przez sylwetkę chłopca stojącego obok.
Po lewej stronie, z lewej krawędzi obrazu, widoczne są w oddali koleje postacie dziecięce, kroczące w długich szatach zlewających się z tłem.
Za dwójką dzieci, po prawej stronie obrazu, znajduje się grupa trojga dzieci. Najbardziej wysunięty do widza jest chłopiec o krótkich, jasnych włosach. Jest młodszy i niższy od postaci znajdujących się obok. Ma zamknięte oczy. Idzie z opuszczoną głową, ze złożonymi dłońmi opartymi o usta. Chłopiec ubrany jest w długą, ciemnozieloną szatę. Spod szaty wystają stopy w ciemnych sandałach. Po prawej stronie chłopca stoi chłopiec o krótkich, ciemnych włosach. Widoczny jest tylko do łokci. Podobnie jak wcześniej, jego twarz jest rozmyta, bez widocznych szczegółów. Ubrany jest w długą, brązową szatę. Po jego prawej stronie stoi kolejna postać. Widzimy tylko fragment jej sylwetki, od głowy do łokci. Jest rozmazana. Ma ciemne włosy i brunatną szatę.
W tle, między dwoma grupami dzieci, widać dwie postacie dziecięce. Pierwsza, prawdopodobnie dziewczynka, ma jasne włosy i długą, szarawą szatę. Po jej prawej stronie stoi druga postać o krótkich włosach w brunatnym ubraniu. Postacie w tle zostały naszkicowane swobodnymi ruchami pędzla.
Powierzchnia, po której idą dzieci, jest ciemna i pusta. Ma odcień ciemnego brązu, wygląda na błotnistą. Na niebie piętrzą się ciężkie chmury w odcieniach szarości, brudnego różu i żółci.
Obraz nawiązuje do wydarzenia wyprawy krzyżowej dzieci z początku XIII w. Tysiące dzieci z Francji i Niemiec wyruszyły do Jerozolimy, aby uwolnić z rąk niewiernych grób Chrystusa. Młodzi uczestnicy nigdy nie dotarli do Ziemi Świętej. Ginęli po drodze z powodu głodu i chorób. Jedni utonęli podczas przeprawy przez Morze Śródziemne, drudzy zostali sprzedani w niewolę na targach wschodnich.
Krucjata dziecięca należała do grupy obrazów, które zwróciły uwagę André Gide’a i Maurice’a Denisa na wystawie Grupy Pięciu w Berlinie, a jego graficzna wersja ozdobiła kartę tytułową katalogu wystawy Wojtkiewicza zorganizowanej przez Gide’a w paryskiej Galerie Druet.
Źródło: Tekst Ewy Micke-Broniarek do Krucjaty dziecięcej znajdujący się w cyfrowych zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie.
Audiodeskrypcja: Emilia Szymańska
Konsultacja: Adrian Wyka
Konsultacja merytoryczna: Irena Buchenfeld
Na pierwszym planie znajdują się dzieci idące w dwóch szeregach. Po lewej stronie znajduje się dwoje dzieci. Pierwsze, prawdopodobnie chłopiec, ma krótkie blond włosy. Jego jasna twarz jest rozmyta, bez żadnych szczegółów. Chłopiec dotyka twarzy prawą ręką. Lewą rękę opuszczoną ma wzdłuż ciała. Ubrany jest w długą, brązową szatę długą do kostek. Spod szaty wystają nagie stopy. Prawa stopa wysunięta jest do tyłu.
Obok chłopca, po jego prawej stronie, stoi kolejna dziecięca postać. Jej włosy są krótkie lub upięte do góry. Kolor włosów zlewa się z odcieniem skóry: jest to czerwień wymieszana z brązem, o delikatnych złotych przebłyskach na twarzy. Twarz pozbawiona jest innych szczegółów. Dziecko ubrane jest w długą, brązową szatę. Sylwetka dziecka jest częściowo zasłonięta przez sylwetkę chłopca stojącego obok.
Po lewej stronie, z lewej krawędzi obrazu, widoczne są w oddali koleje postacie dziecięce, kroczące w długich szatach zlewających się z tłem.
Za dwójką dzieci, po prawej stronie obrazu, znajduje się grupa trojga dzieci. Najbardziej wysunięty do widza jest chłopiec o krótkich, jasnych włosach. Jest młodszy i niższy od postaci znajdujących się obok. Ma zamknięte oczy. Idzie z opuszczoną głową, ze złożonymi dłońmi opartymi o usta. Chłopiec ubrany jest w długą, ciemnozieloną szatę. Spod szaty wystają stopy w ciemnych sandałach. Po prawej stronie chłopca stoi chłopiec o krótkich, ciemnych włosach. Widoczny jest tylko do łokci. Podobnie jak wcześniej, jego twarz jest rozmyta, bez widocznych szczegółów. Ubrany jest w długą, brązową szatę. Po jego prawej stronie stoi kolejna postać. Widzimy tylko fragment jej sylwetki, od głowy do łokci. Jest rozmazana. Ma ciemne włosy i brunatną szatę.
W tle, między dwoma grupami dzieci, widać dwie postacie dziecięce. Pierwsza, prawdopodobnie dziewczynka, ma jasne włosy i długą, szarawą szatę. Po jej prawej stronie stoi druga postać o krótkich włosach w brunatnym ubraniu. Postacie w tle zostały naszkicowane swobodnymi ruchami pędzla.
Powierzchnia, po której idą dzieci, jest ciemna i pusta. Ma odcień ciemnego brązu, wygląda na błotnistą. Na niebie piętrzą się ciężkie chmury w odcieniach szarości, brudnego różu i żółci.
Obraz nawiązuje do wydarzenia wyprawy krzyżowej dzieci z początku XIII w. Tysiące dzieci z Francji i Niemiec wyruszyły do Jerozolimy, aby uwolnić z rąk niewiernych grób Chrystusa. Młodzi uczestnicy nigdy nie dotarli do Ziemi Świętej. Ginęli po drodze z powodu głodu i chorób. Jedni utonęli podczas przeprawy przez Morze Śródziemne, drudzy zostali sprzedani w niewolę na targach wschodnich.
Krucjata dziecięca należała do grupy obrazów, które zwróciły uwagę André Gide’a i Maurice’a Denisa na wystawie Grupy Pięciu w Berlinie, a jego graficzna wersja ozdobiła kartę tytułową katalogu wystawy Wojtkiewicza zorganizowanej przez Gide’a w paryskiej Galerie Druet.
Źródło: Tekst Ewy Micke-Broniarek do Krucjaty dziecięcej znajdujący się w cyfrowych zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie.
Audiodeskrypcja: Emilia Szymańska
Konsultacja: Adrian Wyka
Konsultacja merytoryczna: Irena Buchenfeld