Poziomy obraz przedstawia mężczyznę ujętego do talii na tle architektury i tłumu ludzi. Artysta zastosował kompozycję horyzontalną: pozioma linia mniej więcej na ¼ wysokości od dołu oddziela podłoże od rozciągającej się w tle ulicy. Kolorystyka obrazu jest jasna, pastelowa. Dominują biele oraz jasne beże, zielenie i żółcie. Światło pada na wprost portretowanego mężczyzny, przez co cień jest praktycznie niezaakcentowany.

Mężczyzna znajduje się po lewej stronie obrazu. Jego głowa jest nieco zadarta, a twarz owalna. Jego cera jest jasna. Włosy są ciemne i gęste, stanowią najciemniejszy element obrazu. Brwi są ciemne, delikatnie zmarszczone. Oczy są zamknięte. Nos mężczyzny jest szeroki i garbaty. Pod nim znajduje się mały wąsik i zamknięte, wąskie usta. Mężczyzna ubrany jest w białą koszulę rozpiętą u góry, obnażając nagi tors. Koszula została namalowana przy użyciu zieleni zmieszanej z bielą, dzięki czemu jej kolor oddziela się od jasnej skóry. Ręce mężczyzny ułożone są wzdłuż ciała.

Tło zostało namalowane dość ogólnie. Architekturę tworzą jasne plamy farby, gdzieniegdzie zaznaczone są rozmytymi pociągnięciami pędzla elementy elewacji, naszkicowane ciemną farbą. Tłumy ludzi tworzą małe, czerwono-czarne plamy barw, co ukazuje znaczną odległość portretowanego mężczyzny od głównej części ulicy.

Leopold Gottlieb świadomie zrezygnował z reprezentacyjnego ujęcia poprzez ukazanie siebie z potarganymi włosami i w rozpiętej koszuli, a przede wszystkim przez porzucenie układu pionowego.  Artysta nadał swojemu przedstawieniu wymiar kontemplacyjny: kompozycja horyzontalna potęguję wymiar ciszy, podobnie jak zamknięte oczy oraz oddalenia od tłumu. Te zabiegi wyrażają chęć odcięcia się od świata i koncentracji na własnych emocjach.

Źródło: Tekst Ireny Buchenfeld nt. obrazu Autoportret / Cisza.

Audiodeskrypcja: Emilia Szymańska
Konsultacja: Adrian Wyka
Konsultacja merytoryczna: Irena Buchenfeld