Obiekt dostępny dla niepełnosprawnych ruchowo Dostępny dla niepełnosprawnych wzrokowo Przewijak Kawiarnia Dostępny dla niepełnosprawnych słuchowo eye facebook facebookflickr flickr googleplus googleplusinstagram instagram pinterest pinterest searchsearchtwitter twitterwifi Zakaz fotografowania youtube youtube wheelchair Listgridheart kir Alert Alert Alert Alert Alert Alert Alert Alert Calendar Calendar Calendar
XIII - Dział Europejskiego Rzemiosła Artystycznego

XIII - Dział Europejskiego Rzemiosła Artystycznego

XIII - Dział Europejskiego Rzemiosła Artystycznego

Znaczną część Działu Europejskiego Rzemiosła Artystycznego stanowią zabytki pochodzące ze zbiorów puławskich – ze Świątyni Sybilli i Domu Gotyckiego. Obok obiektów o wysokiej randze artystycznej i historycznej, pochodzących ze skarbców rodowych, Izabela Czartoryska pozyskała pamiątki i relikwie królów, hetmanów i mężów zasłużonych dla polskiej kultury.

Odrębną grupę w kolekcji, pochodzącą ze zbiorów Domu Gotyckiego, tworzą cenne okazy należące do wybitnych osobistości z historii powszechnej – cesarzy, królów, pisarzy i poetów, uczonych i filozofów, a także relikwie słynnych kochanków doby średniowiecza i renesansu.

Obok zabytków ze zbiorów puławskich, Dział przechowuje dzieła rzemiosła artystycznego zgromadzone przez Władysława Czartoryskiego w drugiej połowie wieku XIX, głównie poprzez zakupy na aukcjach sztuki w Paryżu, Rzymie, Florencji, Londynie.

Należy do nich kolekcja emalii średniowiecznych i renesansowych, w przeważającej części pochodzących z warsztatów w Limoges, ale także lotaryńskich i katalońskich. Cenny zespół tworzą wyroby z kości słoniowej, dzieła artystów bizantyńskich, francuskich, niemieckich i włoskich od wieku XI po XVIII. Bogato prezentuje się kolekcja zabytków majoliki włoskiej. Zdecydowana większość pochodzi z wieku XV i XVI – okresu największego rozkwitu garncarstwa we Włoszech. Zasięgiem terytorialnym zbiór obejmuje prawie całe Włochy, reprezentując tak ważne ośrodki, jak Florencja, Faenza, Urbino, Deruta, Gubbio, Castelli, Siena czy Wenecja. W okresie paryskim Władysław Czartoryski nabył również fajanse hiszpańsko-mauretańskie, porcelanę miśnieńską, wczesne szkła weneckie, tkaniny i kobierce. Liczne obiekty sztuki orientalnej, głównie perskiej i tureckiej, pozyskał w Stambule.

Pod koniec XIX wieku zbiory wzbogaciły się o kolekcję szkieł osiemnastowiecznych wykonanych w hutach polskich /Naliboki, Urzecze i Lubaczów/, czeskich i śląskich a także meble, głównie polskie – legat Eligiusza Suchodolskiego /testament z dnia 11 sierpnia 1892 r./ oraz kolekcję sztuki Dalekiego Wschodu – japońską i chińską porcelanę, wyroby z kości słoniowej i laki jak również zbiór porcelany z manufaktur niemieckich /ok. 100 obiektów/ - dar Bolesława Wołodkowicza złożony do Muzeum 10 czerwca 1897 r.

W zbiorach znajduje się również kolekcja medali oraz numizmatów.

Kierownik Działu Europejskiego Rzemiosła Artystycznego
Znaczną część Działu Europejskiego Rzemiosła Artystycznego stanowią zabytki pochodzące ze zbiorów puławskich – ze Świątyni Sybilli i Domu Gotyckiego. Obok obiektów o wysokiej randze artystycznej i historycznej, pochodzących ze skarbców rodowych, Izabela Czartoryska pozyskała pamiątki i relikwie królów, hetmanów i mężów zasłużonych dla polskiej kultury.

Odrębną grupę w kolekcji, pochodzącą ze zbiorów Domu Gotyckiego, tworzą cenne okazy należące do wybitnych osobistości z historii powszechnej – cesarzy, królów, pisarzy i poetów, uczonych i filozofów, a także relikwie słynnych kochanków doby średniowiecza i renesansu.

Obok zabytków ze zbiorów puławskich, Dział przechowuje dzieła rzemiosła artystycznego zgromadzone przez Władysława Czartoryskiego w drugiej połowie wieku XIX, głównie poprzez zakupy na aukcjach sztuki w Paryżu, Rzymie, Florencji, Londynie.
Należy do nich kolekcja emalii średniowiecznych i renesansowych, w przeważającej części pochodzących z warsztatów w Limoges, ale także lotaryńskich i katalońskich. Cenny zespół tworzą wyroby z kości słoniowej, dzieła artystów bizantyńskich, francuskich, niemieckich i włoskich od wieku XI po XVIII. Bogato prezentuje się kolekcja zabytków majoliki włoskiej. Zdecydowana większość pochodzi z wieku XV i XVI – okresu największego rozkwitu garncarstwa we Włoszech. Zasięgiem terytorialnym zbiór obejmuje prawie całe Włochy, reprezentując tak ważne ośrodki, jak Florencja, Faenza, Urbino, Deruta, Gubbio, Castelli, Siena czy Wenecja. W okresie paryskim Władysław Czartoryski nabył również fajanse hiszpańsko-mauretańskie, porcelanę miśnieńską, wczesne szkła weneckie, tkaniny i kobierce. Liczne obiekty sztuki orientalnej, głównie perskiej i tureckiej, pozyskał w Stambule.

Pod koniec XIX wieku zbiory wzbogaciły się o kolekcję szkieł osiemnastowiecznych wykonanych w hutach polskich /Naliboki, Urzecze i Lubaczów/, czeskich i śląskich a także meble, głównie polskie – legat Eligiusza Suchodolskiego /testament z dnia 11 sierpnia 1892 r./ oraz kolekcję sztuki Dalekiego Wschodu – japońską i chińską porcelanę, wyroby z kości słoniowej i laki jak również zbiór porcelany z manufaktur niemieckich /ok. 100 obiektów/ - dar Bolesława Wołodkowicza złożony do Muzeum 10 czerwca 1897 r.

W zbiorach znajduje się również kolekcja medali oraz numizmatów.


Kontynuując przeglądanie tej strony, akceptujesz pliki cookies. Więcej na ten temat możesz dowiedzieć się w naszej Polityce Prywatności
Akceptuję