Bilety na wystawy i wydarzenia możesz kupić online
Ceny biletów:
poniedziałek: nieczynne
wtorek: 10:00-18:00
środa-niedziela: 10:00-16:00
Ostatni zwiedzający są wpuszczani do galerii i na wystawy na 20 minut przed zamknięciem oddziału. Kasa, sklepik muzealny oraz szatnia pozostają czynne do godziny zamknięcia oddziału.
Ogród jest otwarty codziennie: od poniedziałku do czwartku w godzinach 10.00–21.00, a od piątku do niedzieli w godzinach 10.00–22.00. Wstęp jest bezpłatny.
Dojazd komunikacją miejską
Udogodnienia dostępne w MNK Mehoffer: audiodeskrypcja, koszyk sensoryczny, kawiarnia, ogród, sklep, szatnia.
Budynek jest częściowo dostępny dla osób z niepełnosprawnością ruchu. Przy wejściu do Muzeum znajdują się dwa schody. Po ich pokonaniu można zwiedzić parter Domu Mehoffera, gdzie znajduje się salon i sklepik. Za pomocą pochylni z poręczą można dostać się do ogrodu, gdzie mieści się sezonowa kawiarnia.
Brak dostępnej toalety.
Mehoffer
Ponad milion muzealiów, a każdy opowiada niezwykłą historię. Kolekcja Muzeum Narodowego w Krakowie to bezcenne dzieła malarstwa, rysunku, rzeźby, grafiki, tkaniny, zbiory rzemiosła i kultury materialnej oraz unikalne historyczne pamiątki.
Dom Józefa Mehoffera, nazywany Pałacem pod Szyszkami, mieści się na ul. Krupniczej 26 i reprezentuje formułę muzeum-dom artysty, zachowanego z bogatym, autentycznym wyposażeniem. We wnętrzach, w otoczeniu zabytkowych mebli, wyrobów rzemiosła artystycznego, fotografii oraz pamiątek rodzinnych, prezentowane są dzieła Józefa Mehoffera – ucznia Jana Matejki, rówieśnika Stanisława Wyspiańskiego i jednego z najwybitniejszych artystów Młodej Polski, aktywnego także w okresie międzywojennym.
Wartą uwagi częścią oddziału jest Ogród Mehoffera, odtworzony m.in. na postawie obrazów artysty. Stanowi on naturalne przedłużenie wystawy, a zarazem jedno z najpiękniejszych, zielonych i zacisznych miejsc w Krakowie.
Dom Józefa Mehoffera mieści się w dawnym domu malarza przy ulicy Krupniczej 26, wpisanym do Rejestru Zabytków. Od południa rozpościera się przy nim ogród.
Wzniesiony jako murowany i parterowy na miejscu drewnianego dworku, strawionego pożarem w roku 1850, obecny kształt zawdzięcza przebudowie z lat 1873-1874. Jest to budynek w pierzei ulicy, jednopiętrowy, z przelotową sienią oraz z krótkim skrzydłem po prawej, przedłużonym oficyną i zabudowaniami gospodarczymi biegnącymi w głąb parceli wzdłuż jej zachodniej granicy. W widoku budynku od strony ogrodu uwagę zwraca obszerna altana świetlika klatki schodowej. Elewacja frontowa 8-osiowa, klasycystyczna. Podczas remontu konserwatorskiego w roku 1984 na wniosek syna malarza w nadprożu bramy umieszczono odkuty w piaskowcu herb Mehofferów.
Dom przy Krupniczej Józef Mehoffer (1869-1946) nabył w roku 1932 urzeczony staroświecczyzną jego wyglądu oraz przestrzenią dziedzińca i ogrodu, ocienionych zielenią starych drzew. Dom ten miał już wówczas swe miejsce w historii miasta.
Podczas powstania styczniowego upamiętnił się jako miejsce działań konspiracyjnych. Należał wówczas do kupca Mateusza Rogowskiego (1801-1868). U niego to wynajął pracownię rzeźbiarz Franciszek Wyspiański, który z czasem poślubił jedną z panien Rogowskich: Marię, i tutaj 15 stycznia 1869 roku urodził się przyszły twórca „Wesela”. Zakupiony w roku 1872 przez Joannę Józefową Szujską i przebudowany, dom zyskał charakter rezydencji, stosownie do wysokiej pozycji społecznej właścicieli. Józef Szujski (1835–1882) wybitny historyk, profesor i rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, poseł na Sejm Krajowy we Lwowie oraz członek austriackiej Izby Panów był bowiem jedną z pierwszoplanowych postaci ówczesnej Galicji. W latach 1894-1932 dom uległ dewastacji, gdyż kolejni właściciele przeznaczyli go na wynajem, m.in. na warsztaty rzemieślnicze.
Józef Mehoffer przeprowadził jego generalny remont. Bryłę budynku pozostawił niezmienioną, wprowadził natomiast nowe podziały wnętrz, nadając całości cechy starannie zaaranżowanej rodzinnej siedziby, która w gronie najbliższych zyskała miano „Pałacyku pod szyszkami”. Wybuch wojny w 1939 roku przerwał prace wykończeniowe. Po powrocie z niemieckiego obozu w Ash w Sudetach, Mehofferowie – wbrew niedoli i grozie okupacji – kontynuowali w swym domu tradycję salonów muzycznych i literackich. Tutaj też malarz pracował, utraciwszy dostęp do swej pracowni w gmachu ASP na placu Matejki.
Po jego śmierci w domu pełnym dzieł sztuki, archiwaliów i pamiątek pozostała jego rodzina. Zbigniew Mehoffer (1900-1985), syn malarza, już w roku 1963 podjął starania o utworzenie na Krupniczej muzeum Józefa Mehoffera, co dopiero po latach zdołano urzeczywistnić. W roku 1986, zgodnie z wolą rodziny artysty, dom wraz z parcelą przeszedł na własność Skarbu Państwa i został przekazany Muzeum Narodowemu w Krakowie z przeznaczeniem na oddział poświęcony temu twórcy. Po kolejnych remontach i pracach aranżacyjnych otwarty został dla publiczności w roku 1996.
Opracowanie: Anna Zeńczak – historyk sztuki, emerytowany kustosz MNK. Specjalizuje się w sztuce przełomu XIX i XX wieku. Autorka opracowań na temat twórczości Józefa Mehoffera.
Ważnym krokiem w stronę zabezpieczenia kolekcji mehofferowskiej był zakup przez MNK w grudniu 2023 roku 17 kartonów autorstwa Józefa Mehoffera do witraży w kościele św. Mikołaja we Fryburgu – kompletnego zespołu projektów, tworzonych przez Artystę w latach 1895-1936 i będących jego dziełem życia. Wielkoformatowe dzieła autorstwa Józefa Mehoffera można oglądać w Galerii XX+Xxi wieku w MNK Gmach Główny.
Ogród Mehoffera stanowi swego rodzaju przedłużenie ekspozycji i tak jak niegdyś współtworzy urok domu. Związany jest z tradycją tego rejonu Krakowa, usytuowanego poza obrębem dawnych murów miejskich, gdzie nad odnogami płynącej tu niegdyś Rudawy od stuleci lokowano młyny i warsztaty rzemieślnicze, a także podmiejskie ogrody, z czasem stopniowo zabudowywane.
Nabywszy posesję w roku 1932 malarz na nowo zaprojektował jego kształt. Był to już drugi urządzony przez niego własny ogród. Pierwszy z nich – na stoku wzgórza przy dworze Mehofferów w Jankówce pod Krakowem, upamiętniony obrazem „Czerwona parasolka” – założono w roku 1907. Tym razem powstawał ogród dużo mniejszy i w sąsiedztwie wysokich kamienic. Podczas prac ziemnych wykopano liczne ułomki ozdobnych starych kafli, nawet z epoki renesansu, a także kamienne elementy pochodzące z pracowni Franciszka Wyspiańskiego.
Centralną część ogrodu Mehoffer zaplanował jako rozległy trawnik otwarty w stronę domu, z trzech stron ujęty rzędami drzew owocowych. W ich cieniu biegła wysypana piaskiem alejka. Na trawniku założono klomb i rabaty, w głębi zaś warzywnik. Nie zabrakło też ozdobnych krzewów. Od dziedzińca kamienicy przy Krupniczej 11 oddzielił posesję rząd smukłych topoli, natomiast jej ślepe mury pokryły pnącza winorośli. Z domu ogród dostępny był przez podwórko lub bezpośrednio przez taras. Niejednokrotnie dostarczał artyście malarskich tematów. Po wojnie z biegiem lat zdziczał, zarośnięty przypadkowymi nasadzeniami i samosiejkami.
W roku 2003 został odtworzony przez Muzeum Narodowe w Krakowie na podstawie ikonografii i badań terenowych, z uwzględnieniem zachowanych starych drzew (ogromny wiąz, topole). Podobnie zatem jak za czasów Mehoffera przedstawia się obecnie zarówno rozplanowanie całości, jak i dobór roślin: posadzono drzewa owocowe, ozdobne krzewy i wybrane gatunki kwiatów. Charakterystycznym akcentem jest np. klomb z okręgiem piennych róż i z różą pośrodku, znany z obrazu Mehoffera z lat okupacji „Ogród na Krupniczej”. Wzięto przy tym pod uwagę potrzeby obecnego użytkownika. I tak np. z myślą o licznej rzeszy gości, znacznie poszerzono placyk pod wiązem na wprost schodów, wybudowano też rampę dla wózków. Dla publiczności ogród otwarto 20 maja 2004. Autorką jego projektu jest dr Zofia Malinowska, specjalista w dziedzinie rekultywacji i renowacji ogrodów historycznych, wykonawcą zaś krakowska firma Jacka Gindy.
Za odnowienie i udostępnienie publiczności dawnego ogrodu Józefa Mehoffera, Muzeum otrzymało nagrodę im. Prof. Janusza Bogdanowskiego, przyznawaną w uznaniu „dbałości o przestrzeń publiczną Krakowa” oraz Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Sybilla 2004”.
Ogród czynny jest codziennie od wiosny do jesieni, natomiast zimą – w zależności od warunków pogodowych. Na terenie ogrodu działa również klimatyczna kawiarnia, która stanowi idealne miejsce na odpoczynek i spotkania w otoczeniu zieleni. Odbywają się tutaj koncerty, warsztaty dla dzieci, a także imprezy okolicznościowe z okazji np. „Nocy Muzeów”.
Opracowanie: Anna Zeńczak – historyk sztuki, emerytowany kustosz MNK. Specjalizuje się w sztuce przełomu XIX i XX wieku. Autorka opracowań na temat twórczości Józefa Mehoffera.
ul. Krupnicza 26, 31-123 Kraków
Poznaj nasze propozycje przejścia oddziałów muzeum. Zobacz najważniejsze dzieła podczas jednego dnia, odkryj życie największych artystów albo poznaj nieoczywiste dzieła minionych epok.
Łączyła ich więź przyjaźni, wspólnej pracy i rywalizacji; obaj studiowali razem w Paryżu oraz wynajmowali mieszkanie. Ścieżka poprowadzi przez świat krakowskiego modernizmu, ukazując twórczość dwóch najwybitniejszych artystów Młodej Polski – Józefa Mehoffera i Stanisława Wyspiańskiego.
Ścieżka zwiedzania prowadzi przez trzy oddziały Muzeum Narodowego w Krakowie – Pałacu Książąt Czartoryskich, Arsenału oraz Domu Jana Matejki – ukazując, w jaki sposób sztuka przez stulecia budowała obraz państwa i pamięci narodowej.
Był malarzem, grafikiem, projektantem, poszukiwał nowych dróg w literaturze, eksperymentował w teatrze. Ślady Stanisława Wyspiańskiego znajdziesz w całym Krakowie, bo artysta bezpośrednio wpłynął na sposób, w jaki widzimy miasto.
Zobacz dojazd
