Wyspiański i Mehoffer

Dom Józefa Mehoffera przy ul. Krupniczej zachował atmosferę dawnej pracowni i rodzinnego mieszkania artysty. We wnętrzach zaprezentowane zostały obrazy, projekty witraży, meble, fotografie i pamiątki związane z rodziną Mehofferów, ukazując życie jednego z najznakomitszych artystów przełomu XIX i XX wieku. Oprócz imponującego panelu witrażowego Sceny z życia Najświętszej Panny Marii, zaprojektowanego przez Mehhoffera i Wyspiańskiego, znajdziemy tam kartony do witraży z kaplicy zamku w Baranowie oraz do witraża prezbiterium katedry św. Mikołaja we Fryburgu, czy też portrety jego rodziny. Warto zwrócić uwagę na japońskie drzeworyty, które kolekcjonował artysta. Fascynacja estetyką Dalekiego Wschodu wpłynęła na zamiłowanie do orientalnych detali, znajdując ujście na obrazach Mehoffera na przykład w formie dekoracji – jednym z takich przykładów jest obraz Czerwona Parasolka.

Oddział MNK Wyspiański ukazuje przykłady twórczości wizualnej artysty, reprezentujące obszary, którymi się interesował: od kameralnych portretów rodziny i pastelowych widoków z okna pracowni, przez projekty mebli i wnętrz, po monumentalne szkice witraży i plany przebudowy Akropolis – wzgórza wawelskiego, które Wyspiański postrzegał i traktował jako symboliczne duchowe centrum swojej ojczyzny. Na uwagę zasługują projekty artysty do witraża kościoła Franciszkanów w Krakowie – Błogosławiona Salomea i Łucznicy – fragment kompozycji „Strącenie aniołów”. „Sercem” ścieżki jest wystawa czasowa poświęcona twórczości Wyspiańskiego i Mehoffera, która powstała w okresie ich wspólnych studiów w Paryżu. Wśród eksponatów znajdą się wzajemnie malowane portrety obu artystów oraz przedstawienie wnętrza jednego z paryskich atelier, w których pracowali. Wystawa otworzy się 26 czerwca.

Bazylika Mariacka to miejsce pierwszej ważnej współpracy Stanisława Wyspiańskiego i Józefa Mehoffera. Obaj artyści byli najzdolniejszymi uczniami Matejki i jako dziewiętnastolatkowie pomagali mu przy wykonywaniu polichromii w kościele Mariackim oraz projektując wspólnie witraże. Zaprojektowali dekorację malarską w prezbiterium – sklepienie imitowało gwiazdy, a ściany ozdobiono bogatymi motywami ornamentalnymi i heraldycznymi oraz przedstawieniami aniołów grających na instrumentach i unoszących banderole z fragmentami Litanii Loretańskiej. Zdobyte tu doświadczenie stało się fundamentem ich późniejszych osiągnięć artystycznych. Artyści brali również udział w konkursach na projekty kolejnych witraży dla świątyni, ale nie wszystkie ich propozycje zostały zrealizowane.