Gmach Główny
al. 3 Maja 1, 30-062 Kraków
Suknia z białego muślinu z tkanym wzorem zygzakowatych prążków, z pojedynczymi granatowymi stylizowanymi rzucikami roślinnymi, ma znacznie skrócony stan. Stanik z dużym, prostokątnym wycięciem dekoltu, ściąganym na sznureczku, jest wiązany z tyłu. Krótkie, bufiaste rękawki, również są ściągane sznureczkiem. Spódnica, lekko rozszerzająca się ku dołowi, jest z tyłu marszczona. Około 1810 roku suknie kobiece już znacznie odbiegały od wzorca antycznej tuniki, wyraźnie obecnego w kreacjach z początku stulecia. Spódnice skróciły się, a rękawy przybrały formę mocno marszczonych bufek. Białe dotychczas sukienki coraz chętniej ożywiano kolorowymi wzorami. Prezentowaną sukienkę uszyto z muślinu zdobionego broszowanym wzorem złotych zygzaków wypełnionych rzutami drobnych granatowych motywów roślinnych. Pionowy wzór na spódnicy podkreślał smukłość sylwetki, a ułożony pionowo na staniku – uwypuklał biust. Była to sukienka noszona na co dzień.


Zapraszamy do poznania materiału o obiekcie w cyfrowym katalogu zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie. Autorka noty o obiekcie: Joanna Regina Kowalska