Ciołek
ul. Kanonicza 17, 31-002 Kraków
Podłużna ośmioboczna płaskorzeźba została wykonana w surowym drewnie. Przedstawienie stanowi być może relikt nastawy ołtarzowej – predellę, wyobrażenie umieszczane poniżej głównego obrazu.
Widzimy dramatyczną scenę, rozgrywającą się w iluzjonistycznie przedstawionym wnętrzu o głębokiej perspektywie: pośrodku na łożu leży umierający człowiek, nad którym pochyla się zakonnik. Po prawej stronie, w nogach łoża, zgromadziła się rodzina. Kobiety wyrażają żal gwałtowną gestykulacją, mężczyzna stoi zasmucony, trzymając w dłoniach zdjętą z głowy czapkę, dziecko lgnie do matki, wyciągając w górę ręce. Jesteśmy świadkami rodzinnej tragedii sprzed wieków. Przy wezgłowiu łoża toczą się zmagania diabła i anioła, walczących o duszę umierającego. Rzeźba jest nie tylko rodzajowym przedstawieniem: jest obrazowym odpowiednikiem pism dydaktycznych i traktatów, licznie powstających od czasów średniowiecza, pouczających o tym, jak umierać po chrześcijańsku.
Zapraszamy do poznania materiału o obiekcie w cyfrowym katalogu zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie. Autor noty o dziele: Tomasz Zaucha
Ciołek
ul. Kanonicza 17, 31-002 Kraków