Ciołek
ul. Kanonicza 17, 31-002 Kraków
Portrety królewskie były w dawnej Polsce wykonywane powszechnie. Wieszano je zarówno w prywatnych domach, jak w izbach sądowych i innych urzędach. Wśród władców największą popularnością cieszył się Jan III Sobieski, wybitny wojskowy, pogromca Turków, Lew Lechistanu i Obrońca wiary. O tej popularności świadczy liczba powstałych i zachowanych do naszych dni portretów króla. W zbiorach sztuki dawnej w Muzeum Narodowym w Krakowie znajduje się ich aż dziewięć (w co nie wlicza się sporej liczby historyzujących przedstawień powstałych w późniejszych epokach).
Formuła ikonograficzna portretu powstała jeszcze przed elekcją Sobieskiego na króla, niewątpliwie wówczas, gdy jako hetman zyskał on sławę dzięki zwycięstwu pod Chocimiem w 1673 roku. Ten triumf utorował Sobieskiemu drogę do korony, którą otrzymał w następnym roku. Tu widzimy go już jako króla: artysta do wizerunku – który jest typowym przedstawieniem polskiego szlachcica-żołnierza, ubranego w zbroję kolczą, na którą narzucono futrzaną szubę – dodał koronę, skromnie umieszczoną przy dolnej krawędzi płótna.
Zapraszamy do poznania materiału o obiekcie w cyfrowym katalogu zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie. Autor noty o dziele: Tomasz Zaucha
Ciołek
ul. Kanonicza 17, 31-002 Kraków