Gmach Główny
al. 3 Maja 1, 30-062 Kraków
Balsaminka wieżyczkowa z sześciobocznym, ażurowym pojemnikiem na zioła, wspartym na okrągłej, profilowanej stopie oraz trzonie w kształcie tralki, nakryta stożkowym daszkiem, wieńczonym kulą i chorągiewką na iglicy. Wdychanie aromatu wonnych ziół jest jednym z elementów ceremonii hawdala (hebr. oddzielenie), która kończy Szabat i definitywnie separuje czas święty od powszedniego. W tym celu w domach żydowskich używa się specjalnych pojemników na zioła, tzw. balsaminek (hebr. besamim – wonne zioła, korzenie, przyprawy). Po wygłoszeniu błogosławieństw przez ojca rodziny – pana domu, każdy z uczestników wącha zioła, których zapach symbolizuje woń odchodzącego szabatu, a według tradycji ma przynieść pocieszenie po odejściu dodatkowej duszy, którą na czas Szabatu otrzymuje każdy Żyd, by móc wnikliwiej niż w dni powszednie studiować Torę. Choć zapach ziół inspirował artystów do tworzenia pojemników o kształtach kwiatów lub aromatycznych owoców, to najpopularniejszą i najpowszechniejszą formą pojemników na zioła była ażurowa wieżyczka.

Zapraszamy do poznania materiału o obiekcie w cyfrowym katalogu zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie. Autorka noty o obiekcie: Monika Paś