Gmach Główny
al. 3 Maja 1, 30-062 Kraków
Lavinia Fontana, malarka tworząca w Bolonii i Rzymie, była pierwszą kobietą artystką znaną szeroko zarówno we Włoszech, jak i za granicą. Wykonywała sceny religijne, ale najciekawszą część jej twórczości stanowią portrety. Prezentowany obraz jest połączeniem wyobrażenia bohaterki biblijnej z portretem malarki. Starotestamentowa Judyta uratowała swoje miasto przed zniszczeniem przez wojska asyryjskie, zabijając wodza Holofernesa, zatem nieprzypadkowo ten temat – ukazujący kobiecą inicjatywę, sprawczość, a także zemstę jako sprzeciw wobec przemocy – był wielokrotnie podejmowany przez kobiety artystki. Obraz namalowano na odwróconym, nieskończonym portrecie kobiety w welonie. Takie wtórne wykorzystanie rozpoczętego dzieła jest spotykane w procesie twórczym nowożytnych malarzy.

Zapraszamy do poznania materiału o obiekcie w cyfrowym katalogu zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie. Autor noty o dziele: Miłosz Kargol