Matka Boska z Dzieciątkiem tzw. "Maria Rzymianka" (ikona)

Opis zbioru

Typ Matki Boskiej Miłosiernej (gr. Eleusa) w wariancie określanym jako Słodkomiłująca (gr. Glykofilousa), w którym Maria przytula głowę syna do swojego policzka i trzyma dłoń Jezusa w swojej. Poza ukazaniem więzi pomiędzy matką a dzieckiem, obrazy tego typu niosły treści opowiadające o roli Marii w dziele zbawienia i związanych z tym zdarzeń: motyw zsuwającego się ze stopy Jezusa sandała to aluzja do przyszłego męczeństwa.

Wizerunek Marii – Eleusy popularny był przede wszystkim w malarstwie greckim, zwłaszcza kreteńskim. W 1. poł. XVII w. pojawiła się cała grupa ikon namalowanych w tej konwencji, na znacznym obszarze, tj. od Kijowszczyzny, aż po Sądecczyznę. Ikona krakowska należy do grupy dzieł powstałych, być może, w środowisku lwowskim, na co wskazują jej cechy malarskie bliskie warsztatowi Fedora Seńkowicza. Zachodzi w niej typowe dla tego czasu i środowiska połączenie nowożytnego sposobu malowania, z zaznaczeniem modelunku światłocieniowego, z tradycyjnym ujęciem respektującym wzory sztuki bizantyńsko-ruskiej. Zdradza ona szereg podobieństw do kilku innych dzieł zachowanych na obszarze Małopolski zachodniej, a należy do nich motyw rozwidlonej palmety w tle.