Muzeum Narodowe w Krakowie wspólnie z Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Muzeum Narodowym we Wrocławiu i Henry Moore Foundation organizuje wystawę pod hasłem „Moc natury. Henry Moore w Polsce”. Henry Moore (1898 – 1986) już za życia ogłoszony klasykiem nowoczesności, przez wielu specjalistów uważany jest za największego rzeźbiarza XX wieku.
Artysta nadał zupełnie nowe znaczenie rzeźbie plenerowej, wychodząc od dogłębnych studiów natury w mikro- i makroskali, wypracował własny repertuar form oparty na kontrastach kształtów wypukłych i wklęsłych, linii łagodnych i łamanych. Wielkie wyczucie trójwymiarowej kompozycji sprawiło, że nawet dzieła o niewielkich wymiarach odznaczają się u niego monumentalnością. Rzeźby Moore’a spotkać można w krajobrazie wielkich metropolii świata, w słynnych parkach rzeźby i renomowanych zbiorach muzealnych.
Henry Moore zrewolucjonizował rzeźbę XX wieku poprzez zerwanie z jej konwencjonalną statycznością. Przejście od realistycznego obrazowania w stronę form bliskich abstrakcji, iluzja lekkości bryły i związanie jej z otaczającą przestrzenią, płynność kształtów – to cechy, które właśnie dzięki twórczości Moore’a definiują nowoczesność w rzeźbie.
Na wystawie w Krakowie prezentujemy wszystkie ważne wątki twórczości rzeźbiarskiej Moore’a: typowy dla niego temat spoczywającej figury (Reclining Figure), studia zwierząt oparte na wnikliwej obserwacji i znakomite formy abstrakcyjne.
Moore, który odznaczał się głęboką świadomością trójwymiarowej formy, potrafił łączyć rzeźby z ich otoczeniem w sposób organiczny. Swoje prace najchętniej umieszczał w krajobrazie – zarówno naturalnym, jak i miejskim. Podążając za jego myślą, część dzieł umieściliśmy w plenerze. Bardzo ciekawa jest konfrontacja legendarnych rzeźb Moore’a z przestrzenią publiczną Krakowa. Monumentalne dzieła zostały pokazane w różnych kontekstach architektonicznych: na placu przed Gmachem Głównym, w ogrodzie przed pawilonem Czapskiego, na dziedzińcach Europeum i Kamienicy Szołayskich. Kilkanaście mniejszych prac znajduje się we wnętrzach Gmachu Głównego, Europeum i Kamienicy Szołayskich. Konwencja „wystawy – spaceru” pozwoli zwiedzającym na głębszą refleksję na temat obecności rzeźby w przestrzeni miasta i symbolicznie połączy rozproszone po centrum Krakowa oddziały Muzeum, uświadamiając różnorodność oferty Muzeum Narodowego w Krakowie: miłośnicy twórczości Moore’a przy okazji naszej wystawy zapoznają się ze stałymi i czasowymi ekspozycjami naszych oddziałów.
