Matka Boska z Dzieciątkiem

Opis zbioru

Drewniana rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem jest jednym z najlepszych dzieł plastyki barokowej w zbiorach Muzeum Narodowego w krakowie. Statuetka jest niewielka (ma wysokość 21 cm), lecz wykonana bardzo kunsztownie. Zawdzięcza to użyciu jako tworzywa twardego, zwartego drewna (może bukszpanowego), które pozwoliło na precyzyjną obróbkę. Styl dynamicznych figur Matki i Jezusa jest charakterystyczny dla późnego baroku, a bliższa analiza ich form pozwala na wysnucie wniosku, że pewne analogie stylowe łączą to dzieło z twórczością Baltazara Fontany (ok. 1658‒1738). Był to rzeźbiarz włoskiego pochodzenia, może wykształcony w Rzymie, który działał początkowo na Morawach, a potem przyjechał do Polski. Tutaj pozostawił szereg swoich prac: w Wieliczce, Starym Sączu, a przede wszystkim w Krakowie, gdzie głównym jego dziełem jest wystrój rzeźbiarski akademickiego kościoła pw. św. Anny (1695‒1704).

Maria ukazana została w przyklęku na prawym kolanie, umieszczona na obłokach. Matka Boska ubrana jest w suknię z miękkim kołnierzem i rozwiany płaszcz, opadający z głowy na prawy bark. Na ręce trzyma Dzieciątko, ujęte w skręconej pozie, z uniesionymi rękami. Kompozycję rzeźby tworzą unoszące się i falujące draperie szat. U podstawy rzeźby widać na chmurach dwie uskrzydlone główki aniołków. Podobna główka wyłania się spod fałdów płaszcza z prawej strony. Rzeźba opracowana jest od frontowej strony.