Kolejną przestrzeń poświęcono samym artystom i ich modelom. W okresie Młodej Polski na nowo rozkwitła bowiem sztuka portretu i autoportretu, będąca tak w przeszłości, jak i w tamtych latach wykładnią programów artystycznych. Przy urozmaiconej stylistyce i sposobie komponowania wspólną cechą tych wizerunków był nacisk na psychologiczne ujęcie modeli wspomagane niekiedy zróżnicowaną symboliką.
Okazałą reprezentację ma na wystawie inny ważny w sztuce młodopolskiej temat, jakim był krajobraz, niekiedy inspirowany osiągnięciami impresjonizmu, rzadziej ściśle realistyczny, a częściej nacechowany symbolistycznie lub ekspresyjnie, odzwierciedlający „stany duszy” artysty i sugestywnie oddziałujący na odbiorcę. W tej sali szczególną uwagę zwracają dzieła Pankiewicza, Ruszczyca, Wyczółkowskiego i Stanisławskiego i oraz prace młodych artystów z tzw. szkoły pejzażowej Stanisławskiego.
Sztukę Młodej Polski nieprzypadkowo kojarzy się z symbolizmem, umiejętnością przekazywania dodatkowych, ukrytych znaczeń, nastrojów i emocji. W wydzielonej sali pokazujemy zatem rozmaite dzieła „gęste” semantycznie, wzbogacone symboliką dekadencką, niekiedy odniesieniami literackimi i fantastycznymi, ukierunkowane na przekazanie sugestywnego nastroju, dotykające m.in. tematów erotyzmu, śmierci i spraw narodowych.
W kolejnej przestrzeni wydzielono wątek folkloru, wyróżniający młodopolską sztukę na tle ówczesnej twórczości europejskiej. Zainteresowanie ludem i jego kulturą łączyło się wówczas z neoromantycznym pojmowaniem wsi jako tego środowiska, które najpełniej w latach niewoli przechowało elementy narodowej tożsamości. Artystów pociągały ponadto barwność i malowniczość wiejskich obyczajów i strojów, które pokazywali zarówno na sposób realistyczny, jak i dekoracyjnie stylizowany.
Ostatnią salę przeznaczono na dzieła z zakresu sztuki użytkowej: znakomite druki, ceramikę, tkaniny i wyroby metalowe. Wśród eksponatów są prace inspirowane zarówno secesją europejską, japonizmem, jak i polskimi motywami ludowymi.
Wystawę uzupełniają faksymilia młodopolskiego plakatu. To właśnie w Krakowie narodził się u schyłku XIX stulecia polski plakat artystyczny, w szczególności ten reklamujący wydarzenia z zakresu sztuki. Jego duże zróżnicowanie stylistyczne i wysoki poziom gwarantowali podejmujący się projektowania znani malarze.
Kurator wystawy: Krystyna Kulig-Janarek
