The Silver Coins of “Prince Simeon’s People”: An Unknown Part of the Numismatics of the Grand Duchy of Lithuania / Srebrne monety „ludu księcia Symeona” – nieznana część numizmatyki Wielkiego Księstwa Litewskiego (PDF, 2,3 MB)
Yuriy Zayonchkovskiy, Niezależny badacz
ORCID: 0000-0002-7457-1792
Andrei Boiko-Haharin, Narodowy Bank Ukrainy
ORCID: 0000-0003-4610-3665
Srebrne monety „ludu księcia Symeona” – nieznana część numizmatyki Wielkiego Księstwa Litewskiego
Abstrakt: Artykuł rzuca światło na kontramarkowane imitacje srebrnych monet chana Wielkiej Ordy Said-Ahmada II (1433–1452). Autorzy zidentyfikowali 38 stempli, które posłużyły do kontramarkowania – można zatem z całą pewnością stwierdzić, że rozmiar tego zjawiska był całkiem duży. Kontramarkowane imitacje dangów Said-Ahmada II nie były dotąd omawiane w literaturze numizmatycznej. Wynika to z rzadkości tych monet, które wcześniej znano jedynie z okazjonalnych, pojedynczych znalezisk. Takie kontramarki pojawiały się niekiedy na łamach internetowych forów numizmatycznych, gdzie otrzymały tymczasową nazwę „odwrócony Allah”.
Wspomniane kontramarki były „swobodną imitacją” kolumn litewskich: wszystkie mają trzy zęby skierowane do góry. Sugerujemy, że te kontrasygnowane monety należą do „Tatarów Said-Achmada”, którzy bili je na potrzeby lokalnego rynku pieniężnego (głównie na terenie lewobrzeża Dniepru). Srebrne monety zostały wybite w latach 50. XV w. (i być może nieco później), celowo naśladując pieniądz Said-Ahmada II.
Doszliśmy do wniosku, że numizmaty te zostały (z dużym prawdopodobieństwem) wybite w ułusie „ludu księcia Symeona” – ostatniej zdobyczy terytorialnej Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Słowa kluczowe: lud księcia Symeona, Wielkie Księstwo Litewskie, Said-Ahmad II, imitacje dangów, monety kontramarkowane
DOI: https://doi.org/10.52800/ajst.1.17.a10
Zayonchkovskiy, Y. and Boiko-Haharin, A. 2022. “The Silver Coins of “Prince Simeon’s People”: An Unknown Part of the Numismatics of the Grand Duchy of Lithuania”, Notae Numismaticae – Zapiski Numizmatyczne 17: 235–246. DOI: https://doi.org/10.52800/ajst.1.17.a10