Z wielką satysfakcją podsumowujemy Sympozjum Japonia u progu nowoczesności. Trzy epoki: Edo-Meiji-Taishō (15-16.10.2026) przygotowane przez Dział DN6 Sztuki Dalekiego Wschodu MNK – Agnieszkę Gach-Stefaniak i Beatę Romanowicz.
W tym roku poprosiłyśmy Prelegentów, by nawiązali w swoich wystąpieniach do zmian, jakie zachodziły w Japonii po otwarciu jej granic w 1868 roku rozpoczynającym nową epokę Meiji (1868-1912), której nazwę tłumaczy się często jako „erę światłych rządów”.
Choć pretekstem do rozważań były zmiany zachodzące w sztuce, to historia sztuki nigdy nie była dziedziną samotną. Pojęcie interdyscyplinarności w przypadku sztuki japońskiej badanej w Muzeum Narodowym w Krakowie zdaje się wypierać termin „nauki pomocnicze”, bowiem mamy świadomość, że platforma obszarów badań jest niezwykle rozległa, mocno ze sobą powiązana i głęboko spleciona wieloma wątkami. I dziś nie zaskakuje (a może trochę?) zaproszenie językoznawców czy literaturoznawców do wspólnych rozważań nad epoką.
Z wielką wdzięcznością przyjęliśmy entuzjastyczne odpowiedzi badaczy z kraju i za granicy do podzielenia się swoimi refleksjami. Kolejne wykłady znakomicie się uzupełniały a wszystkie pokazały, że podjęcie wątku Japonii u progu nowoczesności było bardzo istotne.
Problemy, jakie naświetlali Prelegenci nawiązując do swoich badań w rozmaitych dziedzinach pokazały, że po prawie 300 latach samoizolacji epoki Edo (1603-1868) pojawił się ogrom wyzwań, z którymi Japończycy wkraczając w „erę światłych rządów” musieli się zetknąć, zmierzyć a czasami wręcz – zderzyć.
Kolejną satysfakcją była obecność wielu studentów z kilku kierunków – japonistyka, historia sztuki, kultury Bliskiego i Dalekiego Wschodu UJ. Była to świetna okazja do podkreślenia roli muzeum a zwłaszcza Muzeum o randze narodowej. Pojawił się wątek opracowywania muzealiów w kontekście ich gromadzenia, przechowywania i udostępniania, czyli podstawowych założeń misji Muzeum.
Znakomicie w tę opowieść wpisały się tematy opieki konserwatorskiej, która w obliczu kilku wystaw i projektów organizowanych i współorganizowanych przez Muzeum Narodowe w Krakowie w roku bieżącym dostarczyła materiału do jeszcze szerszych rozważań.
Wybór dobrego tematu do spotkań na sympozjum pokazuje jak wiele możemy zdziałać wspólnie, otwierając się na kolejne obszary wiedzy.
Możemy uszczknąć rąbka tajemnicy, że mamy pomysły na kolejne spotkania muzealne wokół tematów Japonii z rozbudowaną sferą dziedzin, która wzbogaca nasze konteksty myślenia o sztuce.
Dziękujemy wszystkim Państwu, którzy przyczynili się do wsparcia tego przedsięwzięcia w pionie merytorycznym a zwłaszcza Działowi Promocji, Sekcji AV, Digitalizacji i Działowi Zaopatrzenia.
Oprac. Beata Romanowicz
