„Co do mnie zdecydowany jestem do Krakowa wyprawić rzeczy”. Zbiorów Czartoryskich droga do Krakowa

Przeniesienie całości zbiorów do Krakowa i scalenie ich po tułaczce to dzieło życia księcia Władysława Czartoryskiego. Nie wszyscy z entuzjazmem podchodzili do idei przenosin do Galicji zbiorów Księcia, jak i nie wszystkim podobało się przenoszenie zbiorów z Sieniawy. Teofil Lenartowicz przestrzegał, że „wypadki groźne wojny myślę że odradzają Księciu pośpiech w przeniesieniu do Krakowa Biblioteki paryskiej. Bóg wie co złego się wywiąże”. Jednak przeważała myśl zawarta w liście z maja 1874 Karola Jaskłowskiego do Księcia: „Wszystkich projekt ten entuzjazmuje i każden w miarę sił i możności ręki swej dołoży aby przeprowadzenie zamiarów tych do skutku ułatwić i przyspieszyć”. Od 1875 systematycznie zaczęto przenosić zbiory z Kórnika, Sieniawy, Paryża do Krakowa, w którym od 4 października 1876 r. udostępniano je wszystkim zainteresowanym.

Prowadzenie:

dr hab. Janusz Pezda, prof. UJ