Portret kobiety w białej sukni na tle wnętrza (Portret Zofii Federowiczowej)

Opis zbioru

Zofia z Goeblów Federowiczowa (1866–1912), córka Michała Goebla, radnego krakowskiego, starszego zboru ewangelickiego, była żoną Jana Kantego Federowicza (1858–1924), kupca, działacza samorządowego, posła na galicyjski Sejm Krajowy, prezydenta Krakowa i posła na Sejm Ustawodawczy (w latach 1919–1922). Zofia była szwagierką malarza Witolda Pruszkowskiego o rówieśniczką Olgi Boznańskiej. Była aktywną krakowską działaczką dobroczynną. 

Portret pędzla Olgi Boznańskiej jest dowodem na erudycję artystyczną młodej malarki, która w tle umieściła zarówno grafiki japońskie, jak i reprodukcję Infantki Diego Velázqueza, świadczącą o jej znajomości twórczości hiszpańskiego mistrza już w 1890 roku, kiedy tworzyła płótno. Nade wszystko jednak obraz odwołuje się do Portretu Émile’a Zoli, namalowanego przez Édouarda Maneta w 1868 roku, z którego to obrazu artystka zaczerpnęła tło budowane różnymi obrazami, między innymi japońskimi grafikami. O ile jednak męski, ciemno ubrany model Maneta jest odwrócony do widza w trzech czwartych plecami, ubrana na jasno modelka Boznańskiej wykonuje obrót w trzech czwartych, kierując twarz w stronę patrzącego. Kompozycja krakowskiej artystki jest swego rodzaju grą odbić, podobieństw i przeciwieństw w stosunku do pierwowzoru Maneta.  

Zapraszamy do poznania materiału o obiekcie w cyfrowym katalogu zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie. Autorka noty o dziele: Urszula Kozakowska-Zaucha