Obiekt dostępny dla niepełnosprawnych ruchowo Dostępny dla niepełnosprawnych wzrokowo Przewijak Kawiarnia Dostępny dla niepełnosprawnych słuchowo eye facebook facebookflickr flickr googleplus googleplusinstagram instagram pinterest pinterest searchsearchtwitter twitterwifi Zakaz fotografowania youtube youtube wheelchair Listgridheart kir Alert Alert Alert Alert Alert Alert Alert Alert Calendar Calendar Calendar
Z drugiej strony rzeczy. Polski dizajn po roku 1989 06.04-19.08.2018 Z drugiej strony rzeczy. Polski dizajn po roku 1989 Przypomnij o wydarzeniu Dodaj do planera
Powiększ tekst Powiększ tekst Drukuj

Wystawa pokaże zmiany w polskim dizajnie po 1989 roku. Ma ona opowiedzieć o wzornictwie rozumianym nie tylko jako zaspakajanie potrzeb rynkowych, ale również jako działania kulturotwórcze. "Druga strona rzeczy" świadczy o kondycji społecznej – umiejętnościach technologicznych, zdolnościach marketingowych, możliwościach organizacyjnych, ale przede wszystkim o wartościach, wrażliwości, aspiracjach.

Każdy prezentowany obiekt wskazuje również kontekst, w którym powstał. Taki ogląd być może pozwoli lepiej zrozumieć środowisko materialne, którego jesteśmy twórcami i które określa naszą codzienność.

Ekspozycja w sześciu działach ukaże charakterystyczne tendencje, na który miały wpływ zarówno zmiany gospodarcze, jak i różne podejścia do projektowania. Wystawa rozpocznie się od projektu banknotów Andrzeja Heidricha, które weszły do obiegu po denominacji złotego w 1995 roku i symbolicznie mówią o zmianach, które uruchomiły polską wytwórczość. Choć w latach 90. polski przemysł i w ślad za nim wzornictwo nadal były w stanie zapaści, nie oznaczało to braku aktywności. Zebrane wyroby są świadectwem tamtych czasów i usiłowań twórców pragnących odnaleźć się na upadającym rynku projektowym.

Przełom wieków przyniósł ożywienie. Niektórzy producenci zaczęli wprowadzać nowe wzory. W wielu przypadkach były to produkty wizerunkowe. Zasadnicza zmiana nastąpiła po 2004 roku wraz z wejściem Polski do Unii Europejskiej i wykorzystywaniem dotacji unijnych. Jednak dopiero około roku 2010 zmiany te zaczęły być widoczne na rynku. Producenci opanowali nowe technologie i zaczęli coraz odważniej eksportować swoje wyroby, co oznaczało zmierzenie się z zachodnimi standardami. Z drugiej strony coraz zamożniejsi i „bywali w świecie” polscy konsumenci zaczęli oczekiwać lepszych produktów. To sprzyjało rozwojowi wzornictwa i wiele gałęzi przemysłu zaczęło odchodzić od naśladownictwa, budując własne marki w oparciu o oryginalne projekty. Te zmiany odzwierciedlił również język – wzornictwo zastąpiono terminem dizajn.


Kolejne trzy działy, zatytułowane Warsztat, Tożsamość i Wartości społeczne, mówią o projektowaniu, w którym uwidacznia się inne podejście do dizajnu. To nie badania marketingowe i masowa sprzedaż definiują kształt wyrobów. Zwłaszcza młodzi twórcy nie tylko projektują, ale wytwarzają i sprzedają swoje produkty, czemu sprzyjają nowe technologie i możliwość sprzedaży poprzez internet. Prace te bazują przede wszystkim na pomyśle wynikającym np. z eksperymentowania z materiałem czy technologią, z wyszukiwania potrzeb konsumentów niezauważonych przez przemysł, czy na proponowaniu estetyki nie do zaakceptowania przez masowego odbiorcę. Dążenie do pietyzmu wykonawczego wpisuje niektóre z tych działań do kategorii nowego rzemiosła. Odrębnym podejściem jest inspiracja przeszłością. Nawiązywanie do stylistyki lat 60., do kultury regionu z którego projektant się wywodzi, czy do folkloru uwidacznia się w formie produktów, w użytych materiałach czy w dekoracji. Jeszcze innym wartościom hołduje najmłodsze pokolenie twórców, którzy dostrzegają ważkie problemy społeczne, jak konsekwencje starości i niepełnosprawności, brak integracji społecznej, bezrobocie, dewastację naturalnego środowiska. Poprzez swoje prace chcą przyczyniać się do poprawy stanu rzeczy, często inicjując wspólne działania z aktywistami społecznymi czy z użytkownikami. W niektórych przypadkach ich koncepcje pokazywane jedynie na festiwalach dizajnu są formą zwrócenia uwagi na bolączki społeczne.

Wystawę zamkną prace z pogranicza sztuki i projektowania, które mają charakter wypowiedzi artystycznej. Wystawiane w galeriach, często wykonywane przez samych projektantów lub artystów, są rodzajem refleksji czy komentarza.

Ta różnorodność podejścia świadczy o zmieniającej się roli projektowania we współczesnym świecie, jest również dowodem twórczego potencjału rodzimego środowiska projektowego.

Gmach Główny

al. 3 Maja 1, 30-062 Kraków
  • pon: nieczynne
  • wt - sob: 10 - 18
  • niedz: 10 - 16
Kontynuując przeglądanie tej strony, akceptujesz pliki cookies. Więcej na ten temat możesz dowiedzieć się w naszej Polityce Prywatności
Akceptuję