Obiekt dostępny dla niepełnosprawnych ruchowo Dostępny dla niepełnosprawnych wzrokowo Przewijak Kawiarnia Dostępny dla niepełnosprawnych słuchowo eye facebook facebookflickr flickr googleplus googleplusinstagram instagram pinterest pinterest searchsearchtwitter twitterwifi Zakaz fotografowania youtube youtube wheelchair Listgridheart kir Alert Alert Alert Alert Alert Alert Alert Alert Calendar Calendar Calendar Logo
LANBOZ

LANBOZ

LANBOZ


OCHRONA DZIEDZICTWA



Drugim ważnym kierunkiem rozwoju laboratorium są badania w zakresie nauk ścisłych, wspierających ochronę dziedzictwa narodowego. Od wielu lat najważniejszym tematem rozwijanym przez Laboratorium jest wypracowanie strategii zarządzania mikroklimatem dla kolekcji muzealnych, która z jednej strony obniży koszty przechowywania obiektów, a z drugiej zapewni ich skuteczną ochronę. Ochrona dziedzictwa kultury przy jednoczesnej dbałości o środowisko naturalne jest urzeczywistnieniem idei "zielonego muzeum" – instytucji, która chroni skarby przeszłości nie zwiększając zagrożeń dla przyszłości społeczeństwa. W 2013 roku Laboratorium rozpoczęło, jako lider konsorcjum naukowego sześciu instytucji, projekt badawczy HERIVERDE "Efektywność energetyczna instytucji muzealnych i bibliotecznych" w ramach Programu Badań Stosowanych Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Projekt ma na celu opracowanie narzędzi wspomagających proces projektowania energooszczędnych budynków muzealnych i bibliotecznych, ze szczególnym uwzględnieniem racjonalnych strategii kontroli klimatu.

Badania fedometryczne projektów witraży Stanisława Wyspiańskiego
Laboratorium prowadzi także badania, których celem jest zrozumienie fotodegradacji dzieł sztuki. Światło jest jednym z najbardziej niszczących czynników, szczególnie, gdy współdziała z innymi czynnikami takimi jak podwyższona temperatura i wilgotność oraz tlen. Rozwój uszkodzeń ma charakter kumulatywny i zasadniczo zależy od dawki światła zaabsorbowanej przez obiekt. Z drugiej strony udostępnianie społeczeństwu dóbr kultury, prawie nieodzownie wymaga oświetlania obiektów. Celem badań jest dogłębne zrozumienie fotodegradacji materiałów historycznych, pozwalające na precyzyjną klasyfikację ich wrażliwości na działanie światła, i tym samym opracowanie strategii ekspozycji indywidualnie dla każdego obiektu. Badania są prowadzone przy użyciu spektrometru mikroblaknościowego, który pozwala na analizę światłotrwałości dzieł sztuki. W planach jest utworzenie bazy danych dotyczącej wrażliwości na światło obiektów zabytkowych. Jest to szczególnie ważne dla Muzeum Narodowego w Krakowie, którego Dział Rycin, Rysunków i Akwarel jest jednym z najzasobniejszych, najstarszych i najważniejszych pod względem ikonograficznym zbiorów muzealnych tego typu w Polsce. Znajduje się w nim blisko 160.000 obiektów wykonanych przede wszystkim na podłożu papierowym. Ponadto prace obejmują również badania światłotrwałości banknotów znajdujących się w zbiorach Gabinetu Numizmatycznego MNK. W 2014 roku rozpoczęto także badania mające na celu opracowanie strategii ekspozycji drzeworytów japońskich z kolekcji Feliksa Mangghi Jasieńskiego. Szacuje się, że w ciągu 5 lat Laboratorium przebada 1500 najcenniejszych drzeworytów.

Od 2012 roku Laboratorium prowadzi prace badawcze, których celem jest zmiana sposobu zarządzania ochroną zbiorów. Zmiany te mają polegać na uspójnieniu polityki muzeum w tej kwestii i, w konsekwencji, na lepszym wykorzystaniu zasobów muzeum do rozwiązania najpoważniejszych problemów. W tym celu prowadzone są działania mające zidentyfikować najważniejsze zagrożenia, wykorzystując metodę oceny ryzyka opracowaną przez Kanadyjski Instytut Konserwacji, a obecnie rozwijaną przez Laboratorium. Przeprowadzenie pełnej oceny ryzyka dla zbiorów pozwoli określić skalę zagrożeń dla kolekcji, ustalić i cyklicznie weryfikować priorytety w zakresie ochrony zbiorów, a także optymalnie wykorzystać zasoby ludzkie i finansowe do przeciwdziałania największym zagrożeniom. Przeprowadzenie oceny ryzyka w MNK będzie osiągnięciem na skalę światową, gdyż jesteśmy największym na świecie muzeum o zbiorach mieszanych, które podjęło się tego zadania. Chcielibyśmy, aby nasze doświadczenia w zakresie oceny ryzyka stały się inspiracją do przeprowadzenia podobnej oceny także w innych muzeach i przyczyniły się w ten sposób do lepszej ochrony narodowego dziedzictwa kultury w skali kraju.

W 2015 roku utworzono Krajowe Centrum Badań nad Dziedzictwem, które jest nowatorskim projektem Narodowego Instytutu Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów oraz Muzeum Narodowego w Krakowie. Celem projektu jest udostępnienie potencjału badawczego LANBOZu - Laboratorium Analiz i Nieniszczących Badań Obiektów Zabytkowych Muzeum Narodowego w Krakowie innym muzeom. Krajowe Centrum Badań nad Dziedzictwem prowadzi specjalistyczne badania technologiczne obiektów, wykonuje ekspertyzy, wspiera działania konserwatorskie oraz ochronę zbiorów przez stałe udoskonalanie strategii i metod zarządzania kolekcją. Ponadto organizuje warsztaty i szkolenia upowszechniające wiedzę w tym zakresie. Zadaniem Centrum jest prowadzenie prac badawczych i rozwojowych zmierzających do zachowania zasobów dziedzictwa kulturowego Rzeczpospolitej Polskiej w szerokim interdyscyplinarnym kontekście nauk ścisłych i humanistyki. Obecnie realizowane są przez Krajowe Centrum Badań na Dziedzictwem wnioski projektów badawczych, wyłonionych na drodze konkursu przeprowadzonego 2015 roku.

Zespół:
dr Julio del Hoyo-Meléndez – kierownik laboratorium, chemik
Karolina Budkowska – chemik
dr Anna Klisińska-Kopacz - chemik
Paulina Krupska - fizyk
dr Anna Ryguła - chemik
Michał Obarzanowski - konserwator
Joanna Sobczyk - fizyk 
Maria Sowa-Skrobek - wsparcie administracyjne
Mirosław Żak - fotograf


Kontakt:
Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego
e-mail: jdelhoyo@mnk.pl  
tel. +48 12 433 58 11, +48 12 433 58 12, +48 12 433 58 36
Kontynuując przeglądanie tej strony, akceptujesz pliki cookies. Więcej na ten temat możesz dowiedzieć się w naszej Polityce Prywatności
Akceptuję