Obiekt dostępny dla niepełnosprawnych ruchowo Dostępny dla niepełnosprawnych wzrokowo Przewijak Kawiarnia Dostępny dla niepełnosprawnych słuchowo eye facebook facebookflickr flickr googleplus googleplusinstagram instagram pinterest pinterest searchsearchtwitter twitterwifi Zakaz fotografowania youtube youtube wheelchair Listgridheart kir Alert Alert Alert Alert Alert Alert Alert Alert Calendar Calendar Calendar

Skarby rzemiosła artystycznego

  • W Galerii Rzemiosła Artystycznego, która mieści się w Gmachu Głównym MNK (2. piętro) odnajdziemy bogaty zbiór niezwykłych przedmiotów od czasów wczesnego średniowiecza aż po secesję. Prezentujemy wybór kilkunastu obiektów, które zachwycają swoim stylem, formą i precyzją wykonania.

  • Relikwiarz włocławski (tzw. kruszwicki)

    Relikwiarz włocławski (tzw. kruszwicki) Szwabia, Zwiefalten (?), 2 ćw. XII w. Drewno dębowe, blacha miedziana, emalia żłobkowa, złocona, rytowana. Dar Stanisława Ursyn-Rusieckiego, 1909.

    Relikwiarz włocławski (tzw. kruszwicki) powstał w 2. ćw. XII wieku, przypuszczalnie w Szwabii, w powiązaniu z warsztatem iluminatorskim w Zwiefalten. Zabytek w kształcie prostokątnej, niskiej skrzyneczki został wykonany z drewna dębowego pokrytego blachą miedzianą, dekorowaną barwną emalią żłobkową, rytowaniem i złoceniem. Wieko relikwiarza zdobi scena Wniebowstąpienia, 2 boki dłuższe i 1 krótszy zawierają popiersia 10 Apostołów w arkadach. Prawy bok posiada szybkę szklaną umożliwiającą oglądanie relikwii, które umieszczone były w szklanej ampułce.
    Relikwiarz włocławski ma kształt typowy dla romańskich relikwiarzy czy ołtarzyków przenośnych. Temat dekoracji tj. Wniebowstąpienie, rzadko występujący jako dekoracja relikwiarzy, wskazuje, że był przeznaczony do przechowywania specjalnych relikwii, pochodzących np. z Ziemi Świętej (być może były to kamyki i ziemia z Góry Oliwnej).

    Do połowy XIX wieku zabytek znajdował się w skarbcu katedralnym we Włocławku, według mylnej hipotezy naukowej z XIX wieku miał pochodzić z katedry w Kruszwicy. Przypuszczalnie został darowany do katedry we Włocławku wraz z innymi fundacjami Bolesława III Krzywoustego i jego żony Salomei von Berg (zm. 1144). Przed 1859 rokiem kapituła włocławska podarowała relikwiarz prof. Kazimierzowi Stronczyńskiemu (1809-1896) wybitnemu historykowi i numizmatykowi. W drugiej połowie XIX wieku relikwiarz poddano konserwacji m.in. uzupełniając emalię, dodano także nowe nóżki w formie łap zwierzęcych. Do Muzeum Narodowego w Krakowie trafił w 1909 roku, jako dar z kolekcji Stanisława Ursyn Rusieckiego (1862-1944), syna Józefa Rusieckiego (1817-1873).

    Więcej na temat dzieła w portalu Cyfrowe Dziedzictwo Kulturowe

  • Serwis do kawy w fasonie „Ina”

    Serwis do kawy w fasonie „Ina” Projekt Lubomir Tomaszewski, 1961-1962
    Produkcja: Ćmielów, od 1964
    Porcelana, natrysk

    To jeden z dwóch nowatorskich projektów serwisów autorstwa Lubomira Tomaszewskiego. Jego powstanie poprzedziły kilkuletnie badania koncentrujące się zarówno na oryginalności kształtów, jak i dotyczące wygody użytkowania oraz prostoty produkcji. W efekcie powstał serwis o nowoczesnych, organicznych, efektownych formach, który wkrótce stał się „ikoną” polskiego wzornictwa ceramicznego.

    Więcej na temat dzieła w portalu Cyfrowe Dziedzictwo Kulturowe

  • Kołyska

    Kołyska Saksonia, ok. 1730. Drewno liściaste, okleina orzechowa, intarsja, skóra. Dar Stanisław Gieysztora, 1887.

    Ten wykwintny mebel powstał ok. 1730 roku w Saksonii. Wykonany z drewna liściastego z okleiną z drewna orzechowego, ozdobiony intarsją z jaworu i czarnego dębu. Barokowa drewniana kołyska z kolekcji muzealnej była darem króla Augusta II dla Joachima Daniela von Jaucha (1688–1754), pełnomocnika królewskiego do spraw budowlanych, z okazji chrztu syna. Król był ojcem chrzestnym pierworodnego von Jauchów, Henryka, który zmarł we wczesnym dzieciństwie. Zgodnie z przekazami kołyska miała służyć również w okresie niemowlęcym wybitnemu polskiemu historykowi, politykowi, działaczowi emigracyjnemu Joachimowi Lelewelowi (1786–1861), który był prawnukiem Joachima Daniela von Jaucha. Opracowanie: Alicja Kiljańska


    Więcej na temat dzieła w portalu Cyfrowe Dziedzictwo Kulturowe

  • Serwis do białej kawy

    Serwis do białej kawy Projekt Josef Hoffmann, 1910
    Produkcja: Czechy, Schlackenwerth (Ostrov), fabryka Pfeiffer & Löwenstein
    Porcelana malowana, złocona

    To najbardziej znany projekt Josefa Hoffmanna w dziedzinie ceramiki. Serwisy projektu Hoffmanna były różnie dekorowane, jednak zestawienie złotych i czarnych pasów wydaje się być najbardziej eleganckie. Serwis zakupiony został w 1912 roku na Wystawie Rzemiosła Austriackiego w Wiedniu.

    Więcej na temat dzieła w portalu Cyfrowe Dziedzictwo Kulturowe

  • Różaniec

    Różaniec Polska (?), pocz. XVII wieku (paciorki), 1 poł. XIX wieku (krzyżyk); Austria, Mariazell, 1 poł. XVIII wieku (medalion).
    Bursztyn szlifowany, drewno intarsjowane i inkrustowane masą perłową, srebro i metal odlewane.
    Dar Leona Kostki, 1949


    Więcej na temat dzieła w portalu Cyfrowe Dziedzictwo Kulturowe

  • Talerz z tzw. serwisu sułtańskiego

    Talerz z tzw. serwisu sułtańskiego Fajans malowany, złocony, Warszawa, manufaktura królewska w Belwederze, 1777.
    Ten efektowny talerz o bogatej, japonizującej dekoracji w stylu Imari pochodzi z tzw. serwisu sułtańskiego. Wykonany został w manufakturze w Belwederze, jako dar króla Stanisława Augusta Poniatowskiego dla sułtana tureckiego Abdülhamida I, o czym świadczą złote napisy dedykacji w języku tureckim.


    Więcej na temat dzieła w portalu Cyfrowe Dziedzictwo Kulturowe

  • Garnitur biżuterii

    Garnitur biżuterii Włochy, ok. 1880.
    Muszelki i paciorki szklane nawlekane na nić, zapięcia mosiężne.
    Dar I. Zaleskiej do zbiorów byłego Muzeum Techniczno-Przemysłowego, zbiory przejęte przez MNK w 1950 roku.

    Więcej na temat dzieła w portalu Cyfrowe Dziedzictwo Kulturowe

Kontynuując przeglądanie tej strony, akceptujesz pliki cookies. Więcej na ten temat możesz dowiedzieć się w naszej Polityce Prywatności
Akceptuję